Gözümü açtım, yoğurtlu çorba kokusu
İlk harçlığımı, bulaşık yıkayarak kazandım.
Aşağıda birkaç fotoğraf koyuyorum.
Tezgâhın arkasında gülenler annem ve babam. O zamanlar elimde kepçe vardı, şimdi klavyem var.
Sonra bir gün ChatGPT ile tanıştım.
Yapay zekâ dedikleri o şeyin sadece teknolojik değil, insani bir tarafı olduğunu fark ettim.
Esnaflık bana üç şey öğretti:
- Hızlı düşünmeyi
- İhtiyacı müşteriden önce görmeyi
- İnsanla doğru bağ kurmayı
Şimdi sadece kendi custom GPTlerimi geliştiriyorum.
Ve bunu yapmaya başladığımdan beri hayattan çok keyif almaya başladım.
Geriye dönüp baktığımda, bazen hâlâ düşünüyorum:
Ulan ben delirdim mi ya?
Ama sonra mesaj kutuma gelen insanlar abi bana da yol göster deyince
İçimden bir ses diyor ki:
Hayır. Sadece olması gerekenden 10 yıl önce düşündün.
Görselleri bırakıyorum aşağıya.
Dileyenle tanışırız, yardım ederiz, fikir alışverişi yaparız.
İşsizlik zor zanaatmış. başarılarınız daim olsun diyelim. Her daim gülmeniz dileklerimle..
