Koğuşta görüntülü görüşme sisteminin olduğu köşeye yöneldim, kabini açıp sistemi incelerken, yan tarafta oturan bir hükümlü sessizce yaklaştı. Uzun süre beni izledi. Sonra hafif çekinerek: Abi Bilgisayardan anlıyorsun galiba? dedi. Gülümseyerek eh işte biraz dedim.
"Abi R10 diye bir site vardı, biliyor musun?" diye ekledi.
Kafamı kaldırıp hayretle baktım. Evet dedim. Orada uzun zamandır varım dedim.
Bir anda yüzü değişti. "Ben de üyeydim. Grafik tasarım yapıyordum, bazen sosyal medya yönetimi, logo işleri falan. Dışarda fena değildi işlerim. Sonra bir olay oldu..." Sormadım ama devam edince dinledim.
Abi bir akşam bir tartışma çıktı. Normalde kavga edecek biri değilim. Ama sinir anı işte... Elime ne geçtiyse kendimi savunmaya çalıştım ve karşı taraf biraz fazla zarar gördü. Karşı taraf da şikâyetçi olunca, savunma deyip geçemediler. Hiç çıkarmamama rağmen arabamda da ruhsatsız silahım vardı. İki ceza üst üste geldi. Geçmişte de trafik cezası ile ilgili başka dosyam olduğu için ceza almaktan kaçamadım."
"Geçmiş olsun." dedim.
"Burada da boş durmuyorum," dedi. Dijital olmasada çizim yapıyorum. Kendimi burada da geliştirdim, bir şeyler yazıyorum. Güncel kitaplar temin ederek takip etmeye çalışıyorum. Çıkınca yine başlayacağım, forumda yeniden var olacağım inşallah.
Görüntülü görüşme sistemini test ettim. İşim bitti. Sonra toparlanıp çıkarken dedim ki: "R10 duruyor hâlâ. Çıkınca orada anlatacak şeylerin olur belki."
"Eyvallah abi, belki bir konuda karşılaşırız." dedi.
Bu olay beni biraz duygulandırdı ama işte hayat bazen bir anlık öfkeye, bir hataya bakıyor. Ne olursa olsun insan kendini toparlamayı isterse, sıfırdan başlamak mümkün.
