Hayatımın en kötü anlarından birini yaşadım

Kendi evim olmasına rağmen, bazı nedenlerden dolayı bir süre kirada yaşamak zorunda kalmıştım. Kirayı her zaman bir hafta öncesinden yatırır, hiçbir sorun çıkarmazdım. Yani negatif herhangi bir durum yaşanmamıştı.
Bir gün ev sahibiyle karşılaştık. Hal hatır sorduktan sonra, “Abi, benden bir isteğin var mı?” dedim.


Cevabı kısa ve düşündürücüydü: "Huzur istiyorum."
Güler misin, ağlar mısın?


Kirada olan tüm kardeşlerimin Allah yardımcısı olsun.

Başta böyle sorun yaşıyorsan yarın öbür gün neler yaşarsın bir kısaca düşündüm ve sizin için üzüldüm açıkcası geçmiş olsun.

Hayatta, dili sivri olan insanların hiç sevilmediğini gördüm.
O tarz kişiler, genelde yalnız, kimsenin bir arada olmaktan hoşlanmadığı, gergin bir enerjinin olduğu mecburi görüşmelere maruz kalıyor.

Kaldı ki kalp kırmak Kabe yıkmak gibidir denilir.
Herkes kalbinin ekmeğini yer bu dünyada.

Bence dilini iyi kullanabilenler, etrafını çiçek bahçesine dönüştürenlerdir.

2 gün yaşayıp gideceğiz zaten hepi topu, patlamaya hazır bomba gibi dolaşmaya ne gerek var anlamıyorum.

Yemin ederim tam tokatlık adam... benim bile sinirim bozuldu. İki tokat çekip senin de evininde duvarının da derdim ona orda, ayağımın altına alırdım yaşı kaç olursa olsun.

Ya acil çık git yada burada yeni konular açmaya, avukat aramaya, psikolojik destek istemeye hazırlan. Aha buraya yazıyorum altınada imzamı bırakıyorum.

Bundan sonra taviz yok dün tanımadığım için birden basiretim bağlandı 😅