Özellikle baba vicdanı nasip olmuş dostlara, keyifli okumalar:
Bazen düşüyor,
Bazen, çok kötü düşüyor.
Bazen daha da kötüsü,
Benim düşeceğini göre göre,
Bilerek susuşumla düşüyor...
Saymadım kaç kez olmuştur,
Canının acımasına izin verdiğim...
Parmağı sıkışsa yüreğim sıkışır oysa ki,
Dizinde çizik olsa, ruhum kanar bedenime,
O bir damla ağlasa, içime şelale olurum...
Mesela varya o parmağımı tutuşu,
Düşmemek icin destek olayım diye,
O an sanki bir çınarım da,
En kudretli dalıma sarılıyor.
Sanki koca dünya benim parmağımda dönüyor.
Böyle birşey baba olmak...
Ama her baba gibi bilirim ki;
Düşerek öğrenilir ayakta durabilmek,
Acıyla öğrenilir dayanabilmek,
Kederle öğrenilir sabredebilmek,
Ağlayarak öğrenilir güçlü kalabilmek...
Bilirim ki birgün babası olmayacak,
Her daim elinden tutacak,
Düştüğünde kaldıracak,
Gözyaşını şefkatiyle silecek,
"Dur düşersin" diye tetikte bekleyecek...
Baba olmak zor derlerdi, ötesiymiş...
En zoru da sırf iyiliğine bile bile,
Benim yüreğim dağlanırken bile,
Müsade etmekmiş canının yanmasına,
Sessiz kalabilmekmiş ağlamasına.
Söz uçar yazı kalır...
24.06.2025,Malta
Vicdanlı, merhametli tüm babalara selam olsun🫡
Edit : herhangi bir yanlış anlaşılma yaşanmadan not düşmek istedim; şiirde bahsi geçen göz yummalar, elbette riski düşük seviyede, ufak tefek ve bir kac dakika ağlama kotalık, kısa vadede onemsiz, uzun vadede eğitici kazalar
Yoksa hangi adam akıllı baba, ciddi kazalarw göz yumar yahu)
