Gözüme uyku girmiyor

Son yaşanan olaylardan sonra gözüme uyku girmiyor. Utancımdan, sinirimden, kederimden, aldatılma duygusundan başımı kaldıramıyorum. Elime kafam dağılsın diye iş alıyorum elim geri itiyor. Dışarı çıkıyorum hava alayım diye toprak üstüme basma korkak diye bağırıyor. İçime çektiğim hava zehir olsun sana haram hava diye öksürtüyor. Odamdaki bayrağa kafamı kaldırıp bakamıyorum utancımdan, kırmızısını görünce bedenimi parçalamak istiyorum.

Derdimi anlatamıyorum kimseye, herkes rahatına düşmüş. Gramajı çalına çalına bir gram kalmış ekmeğini kaybetmekten korkuyor. Mesele korkması değil onu rahatça yiyebilmesi. Herşey bugün itibari ile anlamını kaybetti. Şurada bile açık açık yazamıyorum bu ülkede derdimi. Konu silinirde benim gibi düşünen iki insan bulamam diye. Sanki ingiliz köle gemisinde kafasına basılan zenci gibi hissediyorum.

insanın derdi olması çok kıymetli, dert bittiğinde asıl yaşam anlamsizlasiyor.. sorun şu ki kontrol edemediğiniz şeyleri dert etmek insana zulümdür..bir olayda bizim katkımız nedir? ihmailim var mıdır? görmezden geldim mi? biz bireysel olarak ne yaptık? ve vicdanen rahat mıyız? bizim dışımızda olan meselelerde aşırı can sıkıntısı, Allah'a "görmüyorsun" demekte aynı zamanda sanki...bahsettiğiniz konuyu anlamadım ama genel olarak söyledim

Kardeşim ben birşey anladım sadece o sebeple eğer anladığım şey ise Allah seni kurtarmış.

Geçmiş olsun

Kimsenin umrunda değil, boşuna sağlığımızla oynuyoruz.