Problem çözME!...

İlkokuldan üniversite mezuniyetine kadar eğitiminde problem çözme yöntemlerinin ortak bir özelliği var. Her seferinde belli problem kalıpları verilir. Sonrasında problem çözümü için formül ezberletilir. Sınavlarda ise aynı şekilde sorular sorulur ve verien eğitime uygun şekilde çözmeniz beklenir. Doğr usonucu bulmuş olsanız bile sınavda başarısız sayılırsınız. Çünkü sizden istenen problemi çözmek değil formülü uygulamak!...

Bu eitim sistemi EZBERİ KUVVETLİ olanı çalışkan kabul eder ve iş hayatında önünü açar.
Ezberleyemeyenler ise tembel cahil ve aptal yerine konur.

Ülkede yenilik icat vs yapılmıyorsa, patentler dünya ortalamasının çok altındaysa, üniversiteler bilim üretemiyorsa temel sebebi de budur.


Binde bir onbinde bir çok zeki öğrenciler varsa bunlar tabii ki istisna. Ancak geri kalanı için sistem aynı şekilde işler.

***

Ortalama 16 yıl eğitim öğütüm süreci sonrası şans eseri iyi bir yere gelen insan önüne bir sorun çıktığı zaman çoğunlukla kendine söylenen - yazılı olan dışında pek birşey yapmıyor. Yapamıyor. Çünkü sistemin istediği de bu aslında.

Yollar binalar ulaşım vb birçok alanda sorun yaşıyorsak, çözüm bulunamıyorsa, çözüm üretilmiyorsa bunu nsebebi tüm hayatımız boyunca sistemin bizi bu şekilde yetiştirmesinden dolayı.

Sadece sana denien şeyi yap.

Hocam lisede bizim matematik öğretmeni, ÖSS'de çıkan bir soru için 40dk yani 1 ders harcıyordu. Bazen biz çözüyorduk onun yerine. Bazen bir dahaki derse kalıyordu... Şimdi o öğretmen gerçekten öğretmen mi? Ben öğretmenlerin en azından 2 senede 1 öğretmenlik sınavına girmesinden ve branşındaki soruların en az %90'ını çözmesinden yanayım. Bu sistem başka türlü yürümez

Üniversitede fen bilgisi dersi gördük. Bu derse daha değişik bir isim vermişler. Ancak içeriği ilkokul ortaokul düzeyinde tuhaf bir dersti.

Burada öğretmen bazı formüller veriyordu, ancak bizim ortaokul lisede öğrendiğimizden farklıydı.
Sınavda kendi verdiği formülle çözmemizi istedi. Başka formülle doğru cevabı bulanlar geçersiz sayılıyordu.