hayattan zevk alamıyorum

yaş oldu 24 bu yaşıma kadar iş peşinde koştum şimdi işim yerine oturdu maddi manevi olarak çok iyi durumum var fakat 1 tane bile arkadaşım yok.
sosyal hayatım yok.
hergün günlük rutinim kalk pc aç oyun oyna arabayla 1 2 saat gez şeklinde geçiyor.
yaşamımı tamamen değiştirmek istiyorum çok utangaç biriyim.

gerçekten çok ama çok sıkılıyorum. izmirde yaşıyorum

tüm arkadaşlardan önerilerinizi bekliyorum belkide aranızda benim gibi olup hayat konforunu tamamen değiştirmiş biri olabilir.

Allahu Teala kendisi için açılan elleri geri çevirmez hocam, dua edip Allah'tan isteyin. Yaşadığım için yazayım dedim.

Şimdiki çocuklar sokaklarda oynayarak büyüyemediği için ve mahalle kültür kalmadığı için artık tüm gençler hemen hemen senin durumunda. Fakat yine de üzülme ben eski nesillerden biri olarak hayat telaşları başlayınca benim de neredeyse arkadaş çevrem kalmadı hemen hemen aynı durumdayız yani arkadaşlar varsa da görüşemiyoruz. Evlenince her şey düzene girer hem de ailen o zaman sana yeterli gelecektir kimseye muhtaç olmayacaksın.

Bende 42 yaşındayım oyun ve araba yok, sürekli yazılım işi kovalamakla geçiyor her gün, çevre de herkes işte özel bir arkadaş çevrem yok, aslında sosyal birisi olabilirsin ama farkında olmayabilirsin, illa özel arkadaşlıkların olacak diye bir şey yok.

durum aynı reis.. yıllardır başarı ve iş peşinde koşuyum derken kendimizi, gençliğimizi kaybettik.. belki finansal özgürlüğe ulaştık ama neşemizi kaybettik..
Allaha şükür istediğim hayalini kurduğum çoğu şeye sahip olsam da ne arkadaşım var ne bi tat alabiliyorum yaptıgım şeylerden napıcaz bilmiyorum

Yaş 39
Hayatın her tecrübesini tattım iyi veya kötü acaba başıma buda gelirmi dediğim birşey kaldı mı bilemem.
Çok yaşadım ama iyi yaşadım..
Sonuç olarak: en yakın dostun cebindeki parandır.
Kimse kusura bakmasın acı ama gerçek.

Psikoloğa gidin hocam o size görev verir büyük ihtimal. O şekilde belki utangaçlığınız gider.

Ben de 25 yaşındayım. Şu an tek derdim oturduğum ev için verilen tahliye kararını istinaf masrafını ödeyerek erteletmek. Bir yandan da yazarlık/editörlük işinde kurumsalda yer edinmek istiyorum. Geçim kaygınızın olmaması çok güzel. İnsan, para sorunu yaşarken belli başlı şeylerin hayalini kurar. Refaha ulaştığımda şunu yaparım, bunu ederim gibisinden. Bence en önemlisi hayali nasıl kurduğunuz. Mesela hayatımda hiç Anadolu'da lezzet turu yapmadım. Oranın güzelliklerini, tarihi yapılarını ziyaret etmedim. Böyle bir şeye imkanınız var mı mesela? Derhal aracınıza akaryakıt doldurun ve gezmeye başlayın! Tek başına gezemem diyorsanız, size eşlik edecek birini muhakkak bulursunuz. Öyle güzel lezzetler, tarihi yapılar var ki.. Sosyal medyada siz de görmüşsünüzdür. Bu mesela en basitinden bir hayal örneğiydi. Amaç, yeni şeyler keşfetmek olmalı. Yeni şeyler de sizi mevcuttaki konforunuzdan dışarı itmeli. İstemediğiniz sayıda insanla iletişime geçer ufkunuzu genişletirsiniz. İnsanların, yeni şeyler deneyimlerken çevresindekilere tebessümle ve nezaketle yaklaşması kadar iyi hissettiren bir duygu yok bence. Yani sadece yemek yemeyecek yeni yerler görmeyeceksiniz. İnsanlarla bütünleşecek ve kendinizi keşfedeceksiniz. Hani diyorsunuz ya "ben utangacım". Belki de içinizde ne cevherler var ama bunu ortaya çıkaracak ortam yok.

"İyi tamam da arkadaşım, gezdik ettik ee ne olacak sonra?" Ondan sonrasına siz karar vereceksiniz. Bir şeyleri değiştirmek için ilk meşaleyi yakmış yeni sen karar verecek. O yüzden önce bir adım atın. Bir şeyleri değiştirin, ilk vuruşu yapın. Gerisi gelecek zaten. Ama yeter ki o ilk adımı atın.

Bende son 1 yıldır aynı şekildeyim kimseyle tanışasım bile gelmiyor en ufak şeyde tilt oluyprum ruh halim ani değişiklikler veriyor aniden patlamalar yaş 20 sürekşi stres kaygı kötü düşünceler sürekli geliyor 3aydır işşsizim o daha çok kötü yaptı beni zerre yaşayasım yok aynı şekilde bende gece 2-3 de yat 12 de uyan 4-5 saat oyun 2 saat akşam takılmaca kısır döngüye girdi 3 aydır bunladım hayattan 4-5 aydır hiçbirşey yolunda gitmiyor nasihat veren birisni görünce çıldırıyorum resmen birde