Ben de 25 yaşındayım. Şu an tek derdim oturduğum ev için verilen tahliye kararını istinaf masrafını ödeyerek erteletmek. Bir yandan da yazarlık/editörlük işinde kurumsalda yer edinmek istiyorum. Geçim kaygınızın olmaması çok güzel. İnsan, para sorunu yaşarken belli başlı şeylerin hayalini kurar. Refaha ulaştığımda şunu yaparım, bunu ederim gibisinden. Bence en önemlisi hayali nasıl kurduğunuz. Mesela hayatımda hiç Anadolu'da lezzet turu yapmadım. Oranın güzelliklerini, tarihi yapılarını ziyaret etmedim. Böyle bir şeye imkanınız var mı mesela? Derhal aracınıza akaryakıt doldurun ve gezmeye başlayın! Tek başına gezemem diyorsanız, size eşlik edecek birini muhakkak bulursunuz. Öyle güzel lezzetler, tarihi yapılar var ki.. Sosyal medyada siz de görmüşsünüzdür. Bu mesela en basitinden bir hayal örneğiydi. Amaç, yeni şeyler keşfetmek olmalı. Yeni şeyler de sizi mevcuttaki konforunuzdan dışarı itmeli. İstemediğiniz sayıda insanla iletişime geçer ufkunuzu genişletirsiniz. İnsanların, yeni şeyler deneyimlerken çevresindekilere tebessümle ve nezaketle yaklaşması kadar iyi hissettiren bir duygu yok bence. Yani sadece yemek yemeyecek yeni yerler görmeyeceksiniz. İnsanlarla bütünleşecek ve kendinizi keşfedeceksiniz. Hani diyorsunuz ya "ben utangacım". Belki de içinizde ne cevherler var ama bunu ortaya çıkaracak ortam yok.

"İyi tamam da arkadaşım, gezdik ettik ee ne olacak sonra?" Ondan sonrasına siz karar vereceksiniz. Bir şeyleri değiştirmek için ilk meşaleyi yakmış yeni sen karar verecek. O yüzden önce bir adım atın. Bir şeyleri değiştirin, ilk vuruşu yapın. Gerisi gelecek zaten. Ama yeter ki o ilk adımı atın.