Sizde de oluyor mu? Hiçbir şey satamama, işi hiç rast gitmeme

Ben kendimi antayım da haline şükret

polis olmak istiyordum 21 yaşındaydım 21 yaş sınırı getirtildi sonraki sene 22 sonraki sene 23 yaş sınırı getirdildi
sonra önlisans mezunlarına yaş sınırı esnetildi bende önlisans okudum okulu birincilikle bitirdim her sene DGS puanı hesaplanırken okul birincisi 100puan üzerinden hesaplanır diğerleri ona göre azalırdı o sene o şart değişti
ve 10 puan az aldım 9 puanla kazanamdım
sonra aynı yıl kpssye girmiştim atamalar yapıldı 4. atama benim puan 80.5 falan idi en son atanan 80.9 du ve benim sıralamam 120 açıklandı bizim bölümden 400 küsür alacaklar
dedim kesin atanıyorum sadece o atamaya mahsus "bilgisayar diploması olan" herkes bizim bölümden tercih verme olanağı tanındı hal böyle olunca atanamadım

vazgeçmedim tabi katip olayım dedim onparmak çalıştım 3kda 100-120 kelime yazıyordum, sınava girdim kağıdı koydum önüme yazıyorum kağıda bakıp bakıp yazıyorum 3dk bitti birde baktım klavyede boşluk tuşu sert basınca çalışıyor
ben fark etmemişim ondanda kaldım

bitmedi
2016 da yine dgs ye girdim bu sefer güzel puan aldım o sene darbe oldu özel okullar kapandı haliyle devlet okullarının puanı baya yükseldi yine kazanamadım
mülakatlara girdim baya başarılı oldum (tubitak, ziraat bankası, gümrük bakanlığı, adalet bakanlığı) fakat alınamadım

sonra bari zabıta olayım dedim yaş 35 edince son bir kez daha denedim bi baktım devlet yaş sınırını 29a çekti

son bir defa iç işleri bakanlığı kpss den memur alacaktı bende sakaryada idim tercih olarak kendi memleketimi yazdım van 81 ile kapattı (ben 80) ama sakarya 79 sakarya yazsam kazanmıştım
o da olmadı

artık devletten ümüdimi kestim özelden devam ediyorum

varmı benden daha fazla direkten dönen

aynı dertten müzdaripim bende yanlız değilsin

Aslında herkesin derdini özetlemişsiniz. Durum bir tek sizde değil. Biz gibi kreatif düşünen, kendini sigortalı bir işe bağlamak istemeyen herkesin yaşadığı konular bunlar. "Ufacık bir iş kurayım, bana bir asgari ücret kazanırsın, kimseye muhtaç olmayayım, işimi de zamanla büyütürüm" düşüncesiyle 10 yıldır farklı farklı sektörlere yatırım yapıyorum, birçok uzmanlık edinip pazarladım, kimsede olmayan şeyleri yarattım, ürettim, pazara sürdüm ama yok. Bunun en büyük sebebi tekel zihniyeti. Türk insanının en büyük sorunu halkın tekelleşmeye çok müsait olması ve bunu kabullenir olması. Mesela operatörlerden yola çıkın. Herhangi bir Avrupa ülkesinde bu kadar kalitesiz operatör hizmeti verip, bir de bu fiyatlara satarsanız sizi asla piyasada bulundurmazlar. Ama Türk insanı sesini çıkaramıyor. Çıkaramadığı için de yeni bir şirket piyasaya girip, fiyatının hakkı olan hizmeti veremiyor, biri cesaret etse onu da tekel şirketler indiriyor. Kendi işiniz için de durum böyle. Mesela çok mükemmel bir şampuan ürettiniz, piyasada eşi benzeri yok ve fiyatı çok iyi. Bunu istediğiniz kadar pazarlayın, Türk insanı bime girecek; Dove, Elidor ya da Head&Shoulders alıp çıkacak. %10'luk kesimin ilgisini çekersiniz bir ihtimal, o da akı bokunu kurtarmaz. Türkiye'de ticaret yapmak saçmalık. Sigortalı bir işte çalışmak daha da saçmalık. Ne yapacağım derken kafayı kırmak başlı başına problem. Daha neler söylerim ama bunu yazmaya bile enerjim kalmadı. En güzeli varınızı yoğunuzu ortaya koyup orta doğudan uzaklaşıp, düzgün yönetilen ve düzgün insanlar barındıran bir ülkeye yerleşerek yeni bir hayata başlamak...

Kayak mı? zengin tanıdık lazım. Zenginler kayak yapar, fakirler doğalgaz faturasını düşünür

bende bi var bi yok,herşey öyle.bi ara hiç boş kalmıyorum,sürekli sevgili degiştiriyorum.sonra bi yalnızlıga başlıyorum,uzun süre kimse olmuyor hayatımda.bi bakıyorum resmen para basıyorum yaptıgım işte,biraz zaman geçince direkt dibe vuruyorum şuan dipteki süreçteyim,inşallah bian önce tekrar yükseliriz bakalım.bu arada kazanç konusunda işin kötüsü,kazandıgım zaman parayı bi türlü elde tutamıyorum işte o sorun oluyor.bi bakıyorsun su gibi para harcıyorum,yiyip,içiyorum sınırsız bi şekilde.bi bakıyorsun günde 2 ögün yemek yiyecek param olmuyor