Genel olarak şunu diyebilirim çünkü birbirimizi pek tanımıyoruz, İnanın arkadaşlar nerde nasıl davranmam gerektiğini dikkat eden birisiyim. Sonuçta karşımda üstlerim var bunlara saygısızlık yapmak istemem. Onlar sormadan sormam ve konuyu uzatmam. Tuhaftı ama insan iş olmadı diye üzülmek isterken diğer taraftan farklı hissediyor..
İş konusunda özgüvenli olduğum için reddedildiğim olmadı fakat genel hayatımda acayip özgüvenli olduğum için çok farklı sıfatlarla anılmışlığım var. Takmayın kafanıza onlar sizi kaybetmiş.
İlk iş görüşmemdi ( daha önce kendi işim falan flian) tecrübe diye değerlendiriyorum ben de ama insan bi taraftan sinir olurken bi taraftan da gururumsu bir şey duyuyor..
Kendine güvenmek ile fazla rahat olmak arasında ince bir çizgi var hocam. Onu mu aştınız acaba? İş görüşmesini görmediğimiz için burada yorum yapamıyoruz
Hocam çok haklısın ama ben saygıda hiç kusur etmedim valla, beni işi alacak olan ilk müdür idi. CV'den sonra başka departman müdürü de görmek ve tanışmak istemiş. En son 2. müdürle görüştüm ve sigaraya bile davet etti. Sevdi falan. Tuhaf..
Abi kardeş olurdunuz ama bir yere kadar hem sen ona sadakatli olsan bile sendeki enerjiyi İ.K yada başka birisi keşfettiklerinde o adam için belki bir kaç sene içinde risk olacaksın Türkiye'nin en büyük kurumsal firmasında çalışıyorum diyebilirim müthiş koltuk savaşları dönüyor maalesef istesen de istemesen de eğer bahaneleri değilse
İnanın iş görüşmesinde hiç bir sorun yoktu hatta geleceği dair şöyle yaparız böyle yaparız dediler. Ben kendimi doğal ve samimi olarak tanımlayabilirim. Bu insanlarla görüştüm sigara çay yaptık ve bunlarla yakın arkadaş olurum gibi hissetim ama sanırım o beyaz yaka savaşları tam olarak bu. Yüzüne böyle arkadan başka.... ( Red olmasaydı ben bu adamlarla çok iyi anlaşırım diye düşünmüştüm.)
genel olarak çok bilmiş tavır sergileyenler yani ukala olan ve kibirli duranlar sevilmez mütevazi insanlar herzaman 1. tercihtir
İnanın 1 soru hariç ekstra soru sormadım, sadece sorulara cevap verdim hatta oturuşuma ve kiyafetime bile dikkat ettim. Bir yerden sonra sohbet edildi ve geleceğe dair plan gibi bir şeyler bile konuluyşdu.
Firma onun değilse o orada yönetici olmuşsa seni kendine rakip görmüş olabilir

Diş geçiremem değil de burada bu enerjisiyle, özgüveniyle kısa sürede fark edilip yükselir beni koltuğumdan edebilir gibi düşünceler. Koltuk savaşların ülkenin a dan z ye büyük küçük neredeyse tüm firmalarında var maalesef.
İnanın ben de şuan böyle düşünüyorum. Eğer orada olsaydınız ve bizi görseydiniz samimi insanlar olarak görürdünüz. Sonrasına sigarada sohbet bile döndü. Geleceğe dair bir şeyler konuşuldu. Demek ki böyle imiş savaşlar..
Merhaba,
5 yıl sonra kendinizi nerede görüyorsunuz diye soran ülkenin en iyi bankalarından birinin iş görüşmesindeki pazarlama sorumlusuna; sizin yerinizde cevabı verdiğim için işe alınmamıştım.
İş yerleri, firma yada marka önemli değildir. Ülkemizde yıllardır süren şahısların ne kendini ne de başkasını yüceltmek gibi düşüncesi olmamasından kaynaklıdır.
Ek olarak şu noktaya bir cümle bırakmak isterim;
bazı insanlar özgüven ile rahat arasındaki çizgiyi bilmiyor. Zamanında çok rahat davranışlarla iş görüşmesine gelmiş bir kişiyi görüşmenin yarısında geldiği için teşekkür edip göndermiştik. Özellikle genç arkadaşlarımızın bu konuda hassas davranmalarını tavsiye ederim.
Saygılarımla,
Tam nasıl inandırabilirim ama nerde nasıl davranmasını bilen, kıyafetine kadar dikkat eden birisiyim. Sonuçta onlar benim üstlerim. Arada kendilerini tanıttıklarına benim için çok iyi firsat ve sizin gibi insanları sömürebilirim ve kendimi geliştirebilirim demiştim oradan da muhabbet dönmüştü.
Ayak kaydırma her şirkette var. işimi elimden alırlar korkusu bu yüzden insanların önünü kesiyorlar.
Artık resmen inanıyorum buna.. Biliyorduk, duyuyorduk ama yaşamak bi tuhafmış