Tecrübelerinize ve tavsiyelerinize ihtiyacım var

Hayırlı geceler dilerim herkese,
-Ben 19 yaşında bi üniversite öğrencisiyim.

-İnsan ilişkileri konusunda kötüyüm -tecrübesizim mânâsında- (çünkü safım, çizgilerim yok, alttan alanım, gördüklerini içinde tutanım, farkında olmadan kullanılanım, ilk görüşte insanı çözemeyenim, çocuksuyum).
-Gerektiğinde (güvenim kırıldığında, bana saygısızlık yapıldığında, alttan alttan aşağılandığımda) bazı bağları koparamıyorum. O koparamayıp normalmiş gibi devam ettirdiğim bağların zararı ileride bana dokunuyor.
-Yakın bir zamanda inzivaya çekilmeyi düşünüyorum insanlardan uzak, kitaplarla baş başa.

-Sizlerden isteğim, varsa bu konulardaki tecrübe(leri)nizi aktarmanız veya bana kitap, şiir (göz açıcı her türlü yazı) tavsiyelerinde bulunmanız.

garsonluk yap hayata dair herşeyi öğrenirsin...

Yerinde olsam, inzivaya çekil. Ama bu süreç uzun sürerse, psikolojin farklı bir yöne kayabilir ve kafa yapın değişebilir. Öncelikle kendini tanı ve ne istediğine bu inziva sürecinde bak. Bunun için neler yapman gerektiğini düşün. Bende de saydığın özellikler var, ancak kendini tanıdığın ve istediğin hedefe doğru ilerlediğin sürece, çevren de değişecektir sende değişeceksindir. Şu an o yaşta ben de yurtta, pasif gelir arıyordum internette. Hedeflerim vardı ama kendimi ve çevremdeki insanları yeterince tanıyamadım. İlk işim Şok Market'te çalışmak oldu, iki yıl burada gönülsüz çalıştım. Ama girmeden önce bir hedef belirlemiştim: Burada her türlü pislikleri, çakallıkları, insanları, para kazanma sanatını, sorumlulukları, iletişimi ve daha fazlasını öğrenmek. Cidden aklıma gelmeyen bir sürü şey öğrendim. Bu yüzden, kendini tanı. Buradan sana doğrudan 'git çalış' demiyorum. Okulun bitince, askere gitmezsen zaten çalışacaksın; sistem seni zaten buna itecek.

Hayata karış yani bir işe gir kitapta oku zamanla düzelir

Dostoyevski okuyabilirsin. Onun dışında bir yerlerde çalış, etkinliklere katıl. Arkadaşın dediği garsonluk bana da mantıklı geldi.