Beynimiz Gördüğümüz Herşeyin Şeklini Nereden Biliyordu?

Merhaba, konuyla ilgili aklıma takılan farklı bir bakış açısını sizinle paylaşmak istedim. Bebek olarak dünyaya geldiğimizde beyin hücrelerimiz henüz tam gelişmemiş olduğu için çevremize tepki veremiyor, olayları tam olarak idrak edemiyorduk. Ancak zamanla beynimizin gelişmesiyle birlikte her şeyi algılamaya başlıyoruz, sanki beynimizde her şey en baştan kodlanmış gibi.

Size sormak ve görüşlerinizi almak istediğim konu şu:

Beynimiz, bir insanın yüz hatlarını, bedensel özelliklerini, ses tonunu daha önce hiç görmediği halde nasıl bilebiliyor? Biliyor olması gerek ki o görselliği ve algılamayı bize doğru şekilde yansıtabiliyor. Evrenin, her şeyin birbirine bağlı olduğu bilinçli bir tasarıma sahip olduğunu düşünüyorum.

Bu soruyu özellikle yazılımcı arkadaşların daha iyi anlayacağını düşünüyorum. Çünkü bir robot yaparken de aynı mantık geçerli: Ona neyi göreceğini, neye tepki vereceğini önceden kodlamamız gerekiyor ki nesneyi gördüğünde doğru tepkiyi versin.

Benim görüşüme göre, Allah bize faydalı olan her şeyi en baştan kodlamış. Biz sadece karar mekanizmasında varız ya da yokuz. Kendimizi yönetiyormuş gibi hissediyoruz ama bir nefes almayı ya da kalp atışlarımızı bile kontrol edemiyoruz.

Herkesin görüşüne saygı duyarak, bu konudaki fikirlerinizi merak ediyorum.

akla direk gelen sanırım "The Matrix 1" geliyor, ya gerçek, gerçek değilse!
O büktüğün bir kaşık değil (:

çok fazla mit ve görüş hakim. işin inanış kısmını geride bırakırsak gen aktarımı bilimsel karşılığı oluyor. yani babanız terziyse muhtemelen ilk elinize iğne aldığınızda sanki önceden biliyormuş gibi yetenekli oluyorsunuz ama dediğim gibi en yaygın inanış bir çok din ve mitlerde aslında her şeyi zaten bildiğimiz fakat bir uyanış için bu dünyada olduğumuzdur. kısaca tanrıyı, gücünü, geçmişteki yaşanmış hayatları, geleceği, bu evreni ve gideceğimiz evreni zaten biliyoruz ve farkında olmadan hayatımız boyunca bir çok uyanış yaşıyoruz zaten. tabi bu çok geniş bir durum. sadece el yüz tanıma gibi küçük düşünmemek lazım

Işıkta gizli herşey

Kesinlikle katılıyorum, hatta bu konuyla ilgili izlediğim harika bir filmden bahsetmek isterim. Filmde, gen aktarımı üzerine yapılan bir deney anlatılıyordu. Çok farklı bir ülkede yaşayan bir kadının asansörde yaşadığı travma, aynı geni taşıyan ve tamamen başka bir ülkede bulunan bir kızda da gözlemleniyor. Bilim insanları, iki bireyin göz DNA’larına bakarak, bu kızın da asansörde aynı travmatik tepkiyi verdiğini keşfediyorlar. Gerçekten etkileyiciydi.

Peki doğuştan görme engelli birisi, bir eşyayı tasavvur edebiliyor mu ? Çevresindekilerin tarifi üzerine zihninde bir şey hayal ediyor herhalde ?

Derin düşündükçe ve tecrübelerimle birleştikçe bu fikirler bana mantıklı geliyor.

Güzel farklı bir bakış açısı, bunu da düşünüp ileride bir fikir yürütmek isterim

Jack London'un Adem'den önce romanını okumanızı tavsiye ederim. İnsanın bazı davranış ve dürtülerinin önceden var olduğunu ve zaten bildiğinden bahsediyor.