sıkılıyorum, bunalıyorum.

merhaba, uzun zamandır aktif değilim sadece burada değil hiç bir platformda aktif değilim örneğin instagramın yasaklandığını bile 2 gün sonra öğrendim sadece işime odaklanarak ve akşam evde mısır patlatıp klimayı kökleyip film açıp televizyon karşısında sızmayı bekliyorum. sosyal medyayı çok kullanan birisi değildim zaten ama garip bir monotonluk var. eskiden bilgisayarın başına geçmek için can atardım oyun oynamak olsun kendimi geliştirebileceğim şeyler öğrenmek araştırmak, öğrenme araştırmayı bir kenarıya koydum oyun oynamak bile istemiyorum pazar günleri 2-3 maç pubg atıyorum o kadar maksat zaman geçsin. bu arada biraz iç dökmeye ve aramızda gerçekten hatrı sayılır abilerimiz var ben aranızda fazla genç kalıyorum fikir vermek veya yönlendirmek isteyen olursa yazabilir konu altına bunun için dil döküyorum. bir çözüm arıyorum. insanların genel hayatta canını sıkan şeyler iş yerini sevmemesi, yanında ki insanların saçma hareketleri saçma iş arkadaşları ekonomik sıkıntılar vs oluyor çalıştığı pozisyon ve fiziksel olarak yada mental olarak fazla yorulduğundan bahsediliyor. bana dönecek olursak çalıştığım iş ve pozisyon gerçekten iyi arabam var haftada 45 saat çalışıyorum sabah 9 akşam 5.30 maaşım yerinde prim alıyorum ve türkiye şartlarına gerçekten YORULMUYORUM borçlar bitti, hatta yeni bir eve geçip evin eşyalarını sıfırdan almayı düşünüyorum yanlış anlamayın övünmek anlamında söylemiyorum ama sürekli taksitle bir şeyler alan kıt kanaat geçinen bir evde büyüdüm ama şuan sıfır alacağım eşyalar için taksit yaptırmama gerek yok. anlamıyorum beni zinde tutan şey borçlar mıydı yani ? taksitler kredi kartı veya kredi borçlarımı yada hayattan zevk almak için sosyal medya mı kullanmam gerekiyor illaha, basket oynamak denize gitmek bunların da iyi hissettirmesi gerekmiyor mu "artık basket sahasında ki tek kişi benim bu da bir etken olabilir" garip bir boşluk içerisindeyim ama bu depresyon değil uyku sorunum veya kafama taktığım hiç bir şey yok çıkan sorunların çoğunu tık tık çözüyoruz. yani anlayacağınız hiç bir sorunum yok ama durgunum tek yaptığım şey çalışmak ve akşam evime gelip klima açıp televizyon karşısında netflixten bir şeyler açıp mısır patlatmak ve kola eşliğinde günü bitirmek, alkol almıyorum uyuşturucu kullanmıyorum sadece sigaram var bunu da azaltmaya başladım günde yarım paketi geçmiyor içtiğim sigara ailesel kaoslardan da uzağım çünki ailemden uzaktayım tek yaşıyorum 1.5 sene oldu ve olan sorunlara uzakta kalıyorum daha doğrusu uzakta olduğum için olan sorunlardan kendimi ayırdım aslında hepsi bana 10-15 dakika uzaklıktalar ama pek görüşmüyoruz. kısacası zevk almıyorum, sıkılıyorum arkadaşlarımla vakit geçirmiyorum değil geçirmek istiyorum ama bunu yapamıyorum hepsi ağır işlerde yada gece geç saatlere kadar çalışıyor bir arkadaşım asansörcü oldu hayatında bir kız var ve olan vakitlerdde ona zaman ayırıyor bunu yadırgamıyorum normal olarak sonuçta bir alo uzakta diğer arkadaşım pt'lik yapıyor gece 12-1 lere kadar salonda bir diğer arkadaşımsa sürekli idman ve elektrik işi yapıyor gündüzleri yoğun akşamları ise idman yapıyor yani anlayacağınız onlarada bir yaşam mücadelesi içerisinde, durumu fark ettim ve sanırım kendi çalıştığım şirkette benim gibi şartlarda çalışan insanlarla vakit geçirmeyi denedim ama yaşım onların yanında çok küçük ben 20 yaşındayım benden sonra en küçük kişi 26 yaşında nasıl bir aktivitemiz olabilir ki kıllatıyoruz işte mesai içerisinde daha sonra hepsi evli vs olduğu için evine gidip akşam yemeği sefası ve çocuklarıyla vakit geçirme sürecine giriyorlar anlayacağınız gül gibi işimi bırakıp zor zamanlarda sıkıştığım ve benim zor zamanlarımda beni ayakta tutan kuryeliğe dönecek gibiyim "şaka tabii ki" ama bu beynimde dönüp duruyor en azından akşamları sahile gidiyorduk iş bitince yemek yiyorduk bana geliyorlardı ben onlara gidiyordum yaşıtlarım var ama kurumsal özel sektör çok garip belki de sebebi "5 yıl tecrübe istiyoruz" dedikleri 5 yıl 23-24 yaşında insanlardan başlamaları ve benim aralarında sıkışıp kalmam olabilir. sen nasıl girdin derseniz cv doluluğu ve yetenek yatkınlık artık her ne derseniz. lütfen bir fikir bırakın bir şeyler yazın ne yapmalıyım sizce

OKUMAK İSTEMEYENLER İÇİN GPT ÖZETLEMİŞ

Arada bu şekilde oluyorum , sonra tekrar normale dönüyorum . Bi normali canım istemiyor,
bi bu hali. sırayla yaşayarak devam ediyoruz. Acil sifalar

nasıl geçeceğini düşündüğünüz yada kafanızda ne zaman biteceğini kestirebileceğiniz oluyor mu?

Amaçlar ve hedefler bitince olur böyle şeyler. Yeni amaçlar yeni hedefler yeni heyecanlar yeni hobiler.

Paramız yokken hayal gücümüzü zorluyoruz ve yapacak şeyler üretiyoruz. Hedefimiz para olduğu içinde onu elde edince beyin artık çalışmayı yavaş yavaş durduruyor. İnsanı başarılı yapan zaten zorlukların ta kendisidir.

Fakat illa zorluk içinde olacağız diye bir şey yok. Size göre yapması daha zor yeni hedefler belirleyip yolculuğa atılın.

Dostum, senin en büyük sorunun yalnız olman. Bi kız arkadaşın olsa bak nasıl zevk alırsın hayattan. Önceden ailenin yanında olduğun için bu boşluğu hissetmemişsin. İçinde ki boşluk bundan kaynaklı.

Emin olun sıkıldığınız şeyler size özel değil, sakin olup dünyada kalmaya bakın.✔️

@caglrkpn; yok hocam , akışına bırakıyorum . Sırasıyla önceki aktiviteler geri dönüyor otomatik. güzel günler sizin olsun

ben de uzun süredir aynı hissediyorum. benzer durumlar bende de var. hedeflerim var, adım adım ilerliyorum da, ancak enerjim tükeniyor. çok duygusal biriyim. bu yüzden çabuk etkilenip hemen çöküyorum. bence toplanıp psikoloğa gidelim.

hedeflerim hala var hocam ama bunlar için zaman ve daha çok tecrübeye ihtiyacım var yani aynen bu şekile akışına bırakarak devam etmem gerekiyor.

:/ umutsuz
biliyorum hocam ancak bunların bir çıkışı olmalı diye düşünüyorum. burada yazdığım hislerim çok uzun zamanır bu şekile ilerliyor.
teşekkür ederim hocam. anlayanları görmek güzel.
biraz duygusal yollu çöküntü bende de oluyor olabilir ama daha çok anlamsız gelmesi rahatsız ediyor.