Bu konularda karşıma hep engellerin çıktığını düşünüyorum.
22 yaşımda benden hoşlanan bir kız vardı, o zamanlar ondan hoşlanmaya başlamıştım.
Arkadaşlık kurmak için yanaşmam gerekiyordu ancak ona karşı birşeyler hissettiğimi anladığı anda kendisini geri çekti.
Hiçbir zaman konuşma şansı vermedi
Sosyal medya hesaplarından yazdım engelledi.
İşin aslı şu ki ben bunu 8 yıl boyunca kafamdan atamadım.
ne zaman mutlu bir gün, onu düşünmeden bir gün geçirsem akşam rüyalarıma giriyordu.
İstemsizce onu düşünüyordum.
2 hafta önce istemsizce içim yanmaya ve onu kayıp ettiğimi düşünmeye başladım. Ancak ne kadar istemesem de kafama sanki birileri fısıldıyor ve beni suçluyordu.
Kız nişanlanmış.
Beni asıl üzen olay 8 yıl boyunca ne kadar çabalasam da karşıma kimsenin çıkmaması.
Görücü bakıyoruz, okuyor, okuyacak, sevgilisi var.
Arkadaş ortamına bakıyoruz, zaten arkadaşlarım (eski) hepsi karaktersiz kendi çıkarından başkasını düşünmeyenler. (Not gerçek hayatta 2 senedir arkadaşım yok hepsini sildim)
Akrabalar zaten olanı bozuyor.
kısacası birşeyler beni hep oyalıyor. Eğer 8 sene içinde bir tane beni sevebilen birisini bulsaydım bu kafamdaki ses takıntılar tamamen yok olacaktı.
Kısacası arkadaşlar beni sevebilecek birisini hiçbir zaman bulamadım, hiçbir zaman tanışma şansı verilen taraf olmadım.
şu anda çevremdekiler ya ayrılmış, yada benden 10 yaş büyük kişiler.
Kısacası imtihanım büyük oldu
.
