Hayat neden bu kadar zor!..

Merhabalar,

Yaşım 39, Lisans Maliye mezunuyum. Evli ve 2 çocuk babasıyım. KPSS süreci maalesef mülakatlardan elenmemle birlikte başarısızlıkla sonuçlandı. Temmuz ayında 2024 kpss var ama ona da geçim derdi, hayat şartları falan derken çok iyi hazırlanamadım. Daha önce ücretli öğretmenlik yaptım 4-5 sene ama maalesef onda da artık torpil sistemine geçildi ve 2 yıllık mezunlara verilirken bile bana çıkmaz oldu. Şu anda Geçici bir işte sigortasız cüzi bir ücretle çalışmaktayım ( haftalık 2500₺) ek olarakta bazı işler yapmaya çalıştım ama tuturamadım. Kirada oturuyorum ve şimdiye kadar zor da olsa idare ediyorduk ama son gelen yüklü kira zammı maalesef tüm dengemizi alt üst etti ve beni çok aşırı bunaltıyor. Bulunduğum şehir ( Batman ) maalesef iş imkanları kısıtlı. Çocukların yaşı küçük olduğu için şehir dışına da açılamıyorum. Sosyal yardımlaşma vakfından cüzi bir yardım almaktayız fakat maalesef artan ihtiyaçlar, hayat pahalılığı, kira, faturalar derken nereye yetişeceğimizi şaşırdık. Şu anda biriken 2 kira ve ev sahibinin baskısı var haklı olarak.. Bunları halletsem bile sanki böyle kısır bir döngüye girmiş gibiyim. Bu yaştan sonra gelirimin giderlerimi karşılayabileceği bir iş bulabilirmiyim onu da bilmiyorum. Eee ayağımızı yorgana göre uzatalım diyoruz mümkün değil bırakmıyorlar ki; zamlar, ek masraflar, pahalılık derken yorgan çok kısa kalıyor...

Evli ve geçmişte benzer zor süreçlerden geçen arkadaşlar varsa nasıl bir yol izlemem gerektiği konusunda desteklerine ihtiyacım var. Çevremde fikir alabileceğim pek insan yok. Kendi kendime de düşünerekte iyice kendimi bunalıma sokuyorum. Pes etmek her şeyi akışına bırakmak istiyorum ama o da olmuyor mümkün değil. İş arıyoruz cv bırakıyoruz yaş nedeniyle olumsuz bakılıyor ya da dönüş olmuyor. İsyan etmiyorum bu da imtihan diyorum ama bitmiyor maalesef. Eş, dost, akraba desen zaten umurlarında değilsin, parasız insanı bir tek annesi sever lafı tecrübeyle sabit ki doğru maalesef...


Kimseden herhangi bir beklentim yoktur. Konuyu sadece dertleşmek, benzer süreç geçiren arkadaşlardan tavsiye almak ve biraz rahatlamak için açtım. Şu sıralar pek uyku tutmuyor zaten. İnsan birileriyle paylaşmayınca kafasında daha da çok büyütüyor ve dertleniyor. Vaktini aldığım arkadaşlardan da çok özür dilerim.


Tüm r10 ahalisinin Kurban bayramını kutlar iyi forumlar dilerim..

Allah yardımcın olsun hocam..

Bayramınız mübarek olsun hocam. Allah hepimizin yardımcısı olsun, umarım en kısa sürede kalbinizden geçen tüm güzellikler sizinle ve ailenizle birlikte olur.

Bir kısmını okudum ama sizle benzer kaderi paylaşıyoruz. Bende 37 yaşındayım ve kpssye hazırlanıyorum. 2 yıllık mezunları bile 60 lı puanlarla atandı hep. Gerçekten bu ülkede emeğin değeri yok. Her yer torpil .

Allah yardımcınız olsun..

Maalesef hocam kpss lisans puanım 78 ve atanamadım. Öyle bir eğitim sistemimiz var ki atanması kolay 2 yıllık bir bölüm okuyup atanmak istesen bile hopp sen ön lisans kpss giremezsin çünkü lisans mezunusun diyorlar. Geçen sene 38 yaşında başlayıp 40 yaşında tıbbi sekreterlik okuyan bir tanıdık 62 puanla atandı.. Ne yazsak boş hocam, Allah yardımcımız olsun..

Allah yardımcınız olsun.
Mülakatları yöneten şahısları iğneli fıçıya atacaksın. Anca iğneli fıçı aklar bu işi.

60 li puandan kastım da tıbbi sekreterlikti Gerçekten ülkede birkaç yılda her şey değişebiliyor. Sizi üzmek istemem ama 73 ile 5. Atamada alım yaptılar. Bende iktisat mezunuyum. Tercih yapmadım gelmez diye.

Ben senin yerinde olsam pazarcılık yapardım. Yer bulmak falan nasıldır oralarda bilmem ama çocuk oyuncakları falan satabilirsin. Şu an ki işinden daha fazla kazanırsın eğer mafyası falan yoksa pazar olmayan günlerde parklarda aynı oyuncakları ve termosta çay falan. En azından bir süre işleri yoluna koyana kadar kafan rahat olur.