Doğdum dünyanın sonuna doğru
Bir yanım deniz bir yanım sensiz
Olmadı bu hayatta yaşamaya fırsatım
Onca mücadele’m maalesef yarım kal’dı
Sabrettim kötülerin kötüsüne,
En çokta hayatın köhnesine
Sağım’da kahpe, solum da katiller
Ebedi boşluğun içinde sıkışıp kalmışım
Hep bitik, her saniyem acı. Dehşet verici
Bilmelisin yaşamak en büyük cezadır insanoğluna
Kendi içinde sessiz çığlıklarla parçalanırken
Yüzüne hep güldü menfaati bitenlerin
Ah bu derdi anlatsan da bitmez
Arkasından yas tutsan da göz yaşı sinmez
O defteri kapatmadım ebediyen silip yaktım
Bir gül değil! Bir ömür soldu
Vah şu halinize desem
Peki, dediler geçiştirdiler
Boşver anam anlamazlar
Ben mezardayım bak hasretini çekiyorum koskoca yokluğunda namluyu kendime doğrulturuyorum.