İçimdeki Salak saçma boşluk

Lewis Carroll, Alice Harikalar Diyarı adlı klasiğinde "Nereye gideceğini bilmiyorsan, hangi yoldan gittiğinin hiçbir önemi yoktur" der.

Bize biçilmiş şu kısacık ömrümüzde, çok fazla kafaya takmaya değmez.

Şuanda tüm gençlikte var bu durum. Gayet normal. Önemli olan bunu kullanmak. bu kaygı durumunu kullanmalısın. Kaygılanmak ve stres aslında iyi şeyler hayatta kalma gücümüzü arttırıyorlar. Mesela işe geç kalmamanı sağlıyor.
"Geç kalırsam patronunma ne diyeceğim eyvah" al sana bi kaygı. Eğer hiç olmasa kaygın geç kalmamak için uğraşmazsın bile. Sadece basit bir örnek.

Antidepresan filan kullanma. Günlerini güzel geçirmeye bak. Hani derler ya anı yaşa. İleride bu durum geçicek başka bir şey gelicek. O yüzden çokta takmaya gerek yok. Geceleri beynin alarm veriyor biliyorum. Nefesin daralıyor kalbinin atışlarını hissediyorsun. Yatarken tavana boş boş bakıyorsun. Bugünüm kötü ama yarınım umarım daha eğlenceli ve güzel çeker bu duygulardan yarın kurtulurum diye umut ediyorsun.

bu duygu geldiğinde hemen açıyorsun dinliyorsun. En azından tek başına olmadığını anlıyorsun.

https://www.youtube.com/watch?v=VcVdgeEW-Pg