• 11-05-2024, 23:11:06
    #1
    Merhaba ben 19 yaşındayım hayata 17 yaşlarında okulu açığa geçirerek başlamış birisi olarak haytıma devam ediyorum. Bu sürede 6 ay kadar bir bilgisayar üzerine geniş faaliyet alanlari olan bi ofiste çalıştım (hayatimin en iyi anlariydi) ardindan 6 7 ay kadar evden seo firmasinda çalıştım depremden dolayı burayı bıraktım. 6 ay kadar elektirkcide çalıştım işi öğrendim şimdi ise muhasebede 5. ayımdayım. Genel olarak şunu söylemek istiyorum. Artık büyüdüğümü farkediyorum bugün bir kız 16 17 yaşlarında bana abi dedi ve garipsedim. Forumda illaki yaşça büyük insanlar vardır benim yollarımdan geçen insanlar. Benim sorunum şu ben büyümeye adaptasyon sağlayamıyorum hayat aslında çok iyi gidebilir bunun farkındayım mutlu olmak anlamında ama hep geçmişin izlerine takılıp duruyorum ve özünde olduğum insana dönüşemiyorum. Bu beni çok üzüyor şu salakça geçirdiğim zamanlara ileride o kadar kızacam ki kendimden utanacağımı biliyorum.
  • 11-05-2024, 23:15:08
    #2
    Forumun psikologları konuya
  • 11-05-2024, 23:15:30
    #3
    AOA adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Forumun psikologları konuya
    klinik vaka
  • 11-05-2024, 23:25:38
    #4
    daha 19 yaşındasın genç.üzerine alınma ama bazen bu yaşlarda ki gençlerin bu tarz yazılarına içten içe kızıyorum. gençlik en önemli hazinedir 30-35 yaşında olsan anlarım nbu yazdıklarını ama 19 yaşınd abu akdar karamsarlık iyi değil.gün doğmadan neler doğar.kimse kendisi için saklanan kısmeti bilemez.sabret ve umudunu yitirme.
  • 11-05-2024, 23:36:08
    #5
    eyefive5 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    daha 19 yaşındasın genç.üzerine alınma ama bazen bu yaşlarda ki gençlerin bu tarz yazılarına içten içe kızıyorum. gençlik en önemli hazinedir 30-35 yaşında olsan anlarım nbu yazdıklarını ama 19 yaşınd abu akdar karamsarlık iyi değil.gün doğmadan neler doğar.kimse kendisi için saklanan kısmeti bilemez.sabret ve umudunu yitirme.
    eyvallahh hocam