Merhabalar, öncelikle merak ettiğim bir konu, sizlerinde bu konuda bakış açılarınızı merak ettim. Sıklıkla karşılaştığımız bir durum var, bu konu hakkında ne düşünüyorsunuz; çocuklar yalan söyler mi? Çocuğunuz kreşten geldikten sonra öğretmen adına olumsuz bir olay anlattığında ne tepki verirdiniz, hemen inanır mıydınız?
2-4 yaş arası çocuklar yalan kavramını bilmiyorlar, hayal dünyaları geniş, gerçekleri olduğu gibi anlatabiliyorlar ama bazen hane içerisinde yaşanan bir olaydaki karakterleri sınıf içerisinde öğretmenini koyarak anlatıyorlar, şaşkınlıklar içerisinde dinliyoruz..
Bir de evde ne yaşanıyorsa anlatıyorlar o yüzden bu konu o kadar hassas ve dikkat edilmesi gereken yerler var ki..
Benim aldığım en ilginç tepki şuydu; çocuk evde inanılmaz yaramaz(mış), kreşte sakin. Kreşte çocuğum neden bu kadar sakin ona ne yapıyorlar tepkisi olmuştu.. Bir de not düşüldü: Ben evde 2 çocuğa bakamıyorum, siz 18 çocuğa nasıl bakıyorsunuz? Ve siz bir anne değilsiniz öğretmenim, bu çocuklara nasıl bakabilirsiniz kısmı beni çok üzmüştü.. Kendi evladım olmasa dahi 18 evladımın özbakım, uyuma, yemek yedirme dahil olmak üzere her türlü sorumluluğunu ben alıyorken..
Çalışmayan anneler çocuklarını kreşe veriyorlar, bu konuda da toplumca yanlış bir yolda olduğumuzu düşünüyorum.. İyi ihtimalle 3 yaşına kadar bir annenin çocuğuna kendi bakması gerekli diye düşünüyorum.. İmkan vermez ve anne de çalışmak zorundaysa orası ayrı bir haklılık konusu..
Özellikle öğretmene saygı duyan, anlayan, dinleyen, çocuğunu tanıyan, ebeveynle sağlıklı iletişim kurulabilen tüm ebeveynlere teşekkür edelim🌸🙏🏽
Ebeveyn olmak ya da olamamak
2
●120
