Akrabaları görmek istememem normal mi

Açıkçası pek insan içine çıkmayı benimseyen biri değilim sadece ayakta karşılayıp köşeme çekiliyorum belki insanlar için anormal biriyim bilmiyorum ama maalesef içimden gelen bir şey değil hele zor zamanlar geçirdiğim şu dönemlerde niyeyse hiçbir insanla görüşmek istemiyorum ailemle dahi ilişkimi kestim gibi oldu, zamanım olursa bir gün psikoloğa görünmek istiyorum.

Psikologluk işiniz yok. Akraba denilen kavram sadece kan bağı. insana kötülük dışarıdan gelmiyor birseyler yasadiysaniz gormek istememeniz normaldir.

Türkiye de bu maalesef siz dahil çoğu kişide var gibi, benim akrabam yok o yüzden tam bilemiyorum fakat çevremde ki çoğu kişi dediğinizin aynısını söylüyor akrabalardan kaçmak için otel tutan tanıdığım bile var.

Anormal değilsin hocam ben de böyleyim ve tanıdığım arkadaşlar da böyle yalnız değilsin yani, belki de hepimiz anormalizdir ama kimin umrunda, emin ol psikoloğa gitmesi gereken biz değiliz onlar.

Birçok zarar akrabadan geliyor, o yüzden insanlar akrabalarından uzaklaşıyorlar ama tam tersi olmalı. Akraba bağlarımız kuvvetli olmazsa işimiz zor. Ama sizin olayınız farklı. Siz akrabadan ziyade genel olarak insan sevmiyorsunuz. Bu şekilde kendinize zarar verirsiniz. İletişim iyidir, iyi dostluklar edinin. Psikolojik destek almanızda fayda var. İlla hastaneye ya da kliniğe gitmeniz gerekmiyor. Dışarı çıkmanızı tavsiye ederim ama bu da size zor geliyorsa Kidolog vs. girişimlerden online psikolojik danışmanlık alabilirsiniz.

Psikolojik durum. Anksiyete olabilir. Bende öyleyim çünkü.
Sadece akrabalar değil diğer insanlardan da uzak olmayı seviyorum sanki.

Ayrıca tatil yada gezmek dendiğinde orman tarzı insanın az olup doğanın huzur verdiği yerleri tercih ediyorum.
Beni mutlu eden bu.
En son isteyerek gittiğim yer r10 iftar yemeğiydi

Ancak gidemediğin kişileri telefon konuşmalarını benim gibi sevmesen bile kendini zorlayarak arayıp bayramlaş

Editlemeden direk buraya yazmak istedim evden uzaklaştım, durumum şöyle bir sosyal bir asosyal oluyorum dediğim gibi bazen yaşadığım kötü şeyler benim yaşam tarzımı etkiliyor anksiyetem yok ama psikolojik olarak problemlerim var şu an’a kadar yaşadıklarımı hiç kimseye aktarmadım psikoloğa bir kere gitmiştim ailem zoruyla ona devam etmedim hatta hiç birşey konuşmadık psikologla ama artık kendim seans alıp gideceğim ben böyle olmak istiyorum ama günümüz koşullarında o insanlara benzememiz şart olduğu için yapacak bir şeyimiz yok.

bence normal değil anormal bir durum müzmin nedenler yok ise akraba ziyaret etmek güzeldir..

Normal. Ailevi sebeplerden dolayı ben kendi öz abimi bile görmek istemiyorum bazen.
En yakın arkadaşlarımdan bile bir abim olduğunu bilmeyen vardır.