Bundan 30 yıl öncesine kadar gülmek için tv, tiyatro sinema veya gazete dergi yayınları söz konusuydu. Bunlar da belli zamanlarda eriştiğimiz ve süre kısıtlı eserlerdi. Sadece belli sanatçıların ortaya koyduğu eserler vardı. İstatistik tutulma imkanı olmadığı için insanların gülmeye harcadığı zaman miktarı belli değildi. Ancak bugünkü internet kullanım miktarına bakarsak ciddi oranda artış olduğu açıktır.

30 yıl öncesine oranla kat kat fazla gülüyoruz ancak 30 yıl öncesine göre çok daha az mutluyuz!

İnternet sayesinde mizah üzerinden para kazanan kişi sayısı iyice çoğaldı. Bu kişiler kazancını ya sosyal medya şirketlerinden ya da reklam firmalarından alıyor. İnternetin olmadığı zamanlarda da yine aynı kişi ve kurumlar: medya - reklam şirketleri ve büyük markalar gelir sağlıyordu.

Büyük patron her zaman kapitalizm - büyük şirketler.

***
Sanayi devrimi ile birlikte insanlar köylerini topraklarını bırakıp şehre göçtü. Daha iyi bir yaşam için eğitime önem verdi. Hala daha anormal bir göç devam ediyor.

Bugün köylü çiftçi ne kadar küçük çaplı iş yapıyorsa o kadar zarar ediyor. Eskiden kendi kendine yeten, kendi ihtiyacından artanı satarak gelir elde eden köylü çiftçi artık zarar ediyor. Asgari ücretli dahi olsa iş bulmaya çalışıyorlar.

***

Köylünün çiftçinin zarar ettiği gıda üretim sisteminde pastayı büyük şirketler yiyor.
Hem büyük kar eld eediyorlar, hem de dünyanın gıda ihtiyacını sağlıyorlar.
Bu sayede dünyanın gıdasını hem fiyat hem lojistik hem de içerik olarak istedikleri gibi kontrol ediyorlar.

Bugün nisbeten rahat olduğumuz için şeytanların oyunu hakkında fikrimiz yok.
Görmediğimiz gerçek ise; büyük gıda şirketleri BESİN TANRISI olmuş durumdalar.

Bugün yaşadığımız trajik durumun farkında bile değiliz.

Toprağa bir buğday tohumu atarsanız 100 tohum elde edersiniz. Ancak o 100 buğday tanesini alıncaya kadar 150 - 200 buğday tanesi masraf yapıyorsunuz.

İçtiğimiz suyu bile büyük şirketlerden para ile satın alıyoruz.

***

Çok daha fazla gülmeye ihtiyacımız var. Çünkü mutlu olmamız gerekiyor. Ancak ne kadar fazla gülsek de daha da mutsuz olmaya devam ediyoruz.

Çok daha mutsuz bireyler haline geldiğimiz için de, aldığımız MİZAH DOZLARI birer geçici
rahatlama sağlıyor.

Evet gülelim eğlenelim karşı değilim. Ancak önümüzde inanılmaz dengesiz bir olay var farkına varmak zorundayız. O da mizah endüstrisi gerçeği. Mizah artık bizi uyutmak aptallaştırmka ve geçici rahatlatmak için bir teknolojik İLAÇ.

ART IS A DIGITAL DRUG FOR US NOW!