Gün güzel başladı ama kötü bitti..

Malum dün sevgililer günüydü. Güzel bir gün geçirdik ardından çalışmak için gece vardiyasına fabrikaya gittim. Orada 3,5 yıldır beslediğim kedilerim vardı. Toplamda 15-20 ye yakın beslemişimdir. Kimisi büyüyünce gitti kimisi burada sebebini bilmediğim şekilde öldü. Bir saat önce iş çıkışı Hüsnü adını verdiğim kediye araba çarptığını gördüm. Yazık, hayvancağız oracıkta ölmüş. Hüsnü aynı babasına çekmişti, huyu tipi filan kopyası. Fabrikada doğdu, 2-3 aylıkken havalandırmaya sıkıştı ve 6-7 saat sökmekle uğraştığımız için ölümle burun buruna geldi. Veterinere zor yetiştirdim. Kirden pasaktan simsiyah olmuştu. Tedavisi bittikten sonra iki gün bizim evimizde kaldı, yıkadık temizledik geri fabrikaya getirdim. Burada da 1 yaşına yakın yaşadı. Pazartesi mama günü olduğunu bildiği için servisten inince yanıma gelirdi. Eğer ben gecedeysem uzaktan bakarmış ben yoksam gelmezmiş (bekçi söylemişti) tam bir sevgi arsızıydı kendini çok sevdirirdi. Yakın zamanda da kız arkadaşı olmuştu. Onunda adını Hüsniye koymuştum. Uzaktan kuzeni o. Hüsniye de fabrikada doğdu ama birkaç ay büyük. Bugün onu da göremedim inşallah ona da bir şey olmamıştır.

Üzüldüm açıkçası ama hayat böyle işte birgün varız bir gün yokuz.

Başın sağolsun

Bu hissi cok iyi bilirim hayvan sevgisi bir baskadir besledigin hayvani 1 gun gormedimi onu ararsin Ulkemizde hayvanlari sevmeyen sayisi cok olsada yine azda olsa sevenlerin sayesinde yasamlarini surduruyorlar. Siz yinede elinizden geleni yapmissiniz gerisi Allahin taktiridir.

Kedi sevgisi bir başkadır.Gerçekten üzüldüm.

Başın sağolsun hocam

Çocukken kedileri 2. 3. kattan aşağı atardım. 4 ayağının üzerine düşüyor mu diye. Yaşım 7-8 ken. Çok az hatırlıyorum. Şimdi hiçbir hayvanın kılına zarar veremem. Onlar da rabbimizin sessiz kulları. Şu kediyi tekmeleyerek öldüren adama bakın bir de fabrikada kedisi ölüp üzülen adama.. İkisi de insan işte.
Acın acımızdır üstadım.
Selamlar.