366. Gün - 04.17 - ∞

Gececi kardeşlerime bugün için anlamlı bir parça bırakmak istiyorum.
Depremi yaşamış 20 yıllık hatıralarını yitirmiş, o rezilliği bir çoğu kadar yaşamamış olsada yıkımın boyutunu bir çok noktasında görmüş biri olarak, unutulmaması gerektiğini düşünüyorum.
Ülkenin 5'te birinin yaşadığı İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa gibi şehirlerdeki insanlarımızın konuyu çok çok iyi idrak etmesi gerekiyor.
Biliyorum bugün bilmem kaçıncı konu açılışı ama binlerce canın bir yada on yada yüz konuya sığamayacağını tahmin edersiniz.
Gerçekten insan yaşadıklarını aktarmakta bile güçlük çekiyor.
Umarım tekrarı yaşanmaz demek istiyorum ama bunun kaçınılmaz olduğunu ve İstanbul içinde geleceğini biliyoruz.
İstanbul'un nüfusunun azalış nedenlerinden birininde bu olduğunu hatırlatarak kişisel olarak alabileceğiniz tüm önlemleri almanızı rica eden sosyal mesajımıda bırakıp konuyu bitiriyorum.
İyi geceler iyi forumlar...


https://www.youtube.com/watch?v=PUiNB0UFwJM

Kaybettiklerimize ALLAH'tan rahmet diliyorum. Sagopa'yı çok severim güzel bir parça teşekkürler.

Şarkıyı çıktığı günden bu yana en az 500 kez dinlemişimdir.
Ama şimdi sözlerin ifade ettiği tüm anlam değişti.

"Ne de zor oluyor aradıklarını bulman"

Çok zor bir durum, ülkecek içimiz kan ağladı. Maalesef bu kulaklar bu gözler depremzedeleri arayıp dalga geçen ergenleri de gördü, söylenecek çok söz var ama ban yemek istemiyorum

Ankara'da yaşayan biri olarak geceki depremi hissettim hafiften. Gündüzki deprem çok daha fenaydı. Evin açık kapısı kapandı avizeler sallandı ki depremin kilometrelerce ötede olmasına rağmen, eski binada yaşayan arkadaşlarımın duvarları bile döküldü.

Tekrardan tüm Türkiye'ye geçmiş olsun. Rabbim inşallah vefat eden herkesi cennettin en üst mertebesini nasip etsin.