• 06-02-2024, 21:00:37
    #1
    Merhaba , bugün yaşadığımız felaketin yıldönümü olması sebebiyle buraya yaşadıklarımızı sizinle paylaşmak istedim.

    Ben Kahramanmaraş / Pazarcık'ta yaşıyorum yani depremin ana merkezinde.
    06.02.2023 tarihine kadar herkes gibi bizimde özel hayatımız ve çok iyi giden iş hayatımız vardı, taki saatler 4:17'yi gösterene kadar. Sallanmaya başladığımızda uykudan kalktığımda ne olduğunu anlamam 5-10 saniye sürdü fakat kaçabileceğimi zannetmediğim için eşimi alıp yatağın yan tarafına kendimi attım ve depremin bitmesini bekledik, duvarlar yıkılıyor,dışarıdan içeriye gözümüzü alan bir ışık giriyor bir sağa bir sola gidip duruyoruz, Allahım ne olur bitsin artık diye bağırmaktan başka yapabileceğim pekte birşey yoktu öylede oldu zaten , aşırı derecede çıkan o gürültünün sona ermesiyle birlikte gözümü açtığımda yüzüm,gözüm,ağzımın içi tozla dolmuş şekilde kalktım ayağa ama hala uyku halinde olduğumuz için karanlıkta hiçbirşey seçemedim,telefonumu arayıp bulduktan sonra flaş yakıp dışarıya çıkacak yer ararken etrafa baktığımda ve yürürken eğimli bir yerde yürüyormuş hissiyatına kapıldım , bir şekilde dışarıya kendimizi atabildik sağ salim ve binanın bizim bulunduğumuz kat'ın ciddi hasar aldığını, ön tarafa doğru yattığını ama şans eseri arabamın üstünde durduğunu fark ettim. Normalde arabayı binanın önüne asla koymam karşı tarafa koyarım o gün ne olduysa binanın önüne koymak istedim. Dışarıya geceliklerimizle ve korku ile çıktığımız için hem soğuktan hemde korkudan elimiz,ayağımız titriyor etrafta çığlıklar geliyor o an'ki şok ile kafamı bir sağa bir sola çevirip ne olduğunu anlamaya çalışıyordum,Aileme ulaşamıyordum o telaşla çıplak ayakla caddelerde koşarak onların evine gittiğimde dışarıya çıkmışlardı onları görünce o kadar rahatladıki içim tarif edemem,anlatamam sadece yaşanınca anlaşılacak birşeydi o , komşularımız arabasıyla oraya geldi ve bizi sağolsun arabasına aldı sonrasında Ailemi arabanın içinde güvende olduğunu anlayınca dışarıya çıkıp yardıma koşmaya başladım her tarafta çığlıklar,yardım isteyen yüzlerce insan hangisine yetişebilirdimki tek başıma ? Gücümüzün yettiğince her yere koşmaya çalıştık ama insan gücüyle tabi pekte başarılı olamadık. Gün aydınlandığında herşey ortaya çıktı , PAZARCIK bitmişti , iletişimimiz olmadığı için kimseyle haberleşemiyoruz , başka yerlerde neler oluyor bilmiyoruz sonrasında anladıkki deprem sadece bizi vurmamış, 11 İli yıkmış geçmiş.

    Bir şekilde başımızın çaresine bakıp yaşamımızı devam ettirmeye çalıştık , 8 ay boyunca 5 kişi çadırda yaşadık sonrasında kiralık ev bulup yerleştik.

    Ben Baba'dan oğula devam ettirdiğimiz 30 YILLIK Aile şirketimiz olan Mobilya atolyesinin başına 3 YIL önce geçmiştim 3 YIL içinde güzel işler yapıp,güzel yatırımlar yapıp belirli bir seviyeye getirmiştim, dükkanlar yıkıldımı yoksa sağlammı hiç merak etmemiştim gidip bakmadım bile , 3-4 gün sonra komşumuz gelip dükkanlarınızın 3'üde yıkılmış gidip baktınmı diye sorunca , aklıma geldi gidip baktığımda hepsi enkaz olmuş tüm malzemem,emeğim herşeyimiz altta kalmış şekilde görünce istemsizce yutkunamadım,diz çöküp ağlamaya başladım sonra kendi kendime milletin ailesi öldü hala enkaz başında bekliyorlar sen ne ağlıyorsun ? diye sordum 1-2 dakika o ağlamadan sonra 1 YIL geçmesine rağmen 1 dakika arkama bakıp üzülmedim tekrar yaparız , ya ailemden birini kaybetseydim onların acısıyla nasıl yaşardım diye sorar dururdum kendime.


    YIKILAN EVİMİZİN GÖRSELİ ( Görseldeki pikap bana ait olan iş yeri aracım ve tam aracın olduğu bölüm 1. Kat bizim dairemizdi, alt ambar kısmı çöküp direk pikabın üstüne devrildi )








    Evimin içi










    Ofis'imiz (SHOWROOM)


    TAM 1 YIL SONRA Çok Şükür Rabbim tekrardan nasip etti , Dostlarımız,Akrabalarımızın yardımı ve çalışmamızın azmi ile enkaz altında kalan arabamı yeniden aldım ,dükkanımı tekrardan kurmayı başardım.


    Sevdiklerimizi,dostlarımızı, yoldan geçerken selam verip sohpet ettiğimiz insanları tek tek kaybettik ama hayat devam ediyor ve olduğumuz yerde sayamayız.
    O Psikolojiyi anlatamam size, yaşamayan kesinlikle anlamaz ve kendi içimizdeki bu psikolojik savaş çok uzun bir süre bitmeyecek.
    Deprem felaketinde hayatını kaybedenlere Allah rahmet eylesin, Mekanları cennet olsun.


    HAYAT DEVAM EDİYOR...
  • 06-02-2024, 21:06:29
    #2
    Bir solukta okudum, yutkunamadan bitirdim..

    Çok geçmiş olsun
  • 06-02-2024, 21:11:15
    #4
    3 günlük yanlizligimiz 3 yil gibi geldi. Şebeke yok su yok elektrik yok Doğalgaz yok (patladı). Kar soğuğunda köyde 1 hafta dışarıda kaldık tanrı birdaha yaşatmasın.

    Türkoğlundan saygılar.
  • 06-02-2024, 21:12:22
    #6
    Tr.OYMAN adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Merhaba , bugün yaşadığımız felaketin yıldönümü olması sebebiyle buraya yaşadıklarımızı sizinle paylaşmak istedim.

    Ben Kahramanmaraş / Pazarcık'ta yaşıyorum yani depremin ana merkezinde.
    06.02.2023 tarihine kadar herkes gibi bizimde özel hayatımız ve çok iyi giden iş hayatımız vardı, taki saatler 4:17'yi gösterene kadar. Sallanmaya başladığımızda uykudan kalktığımda ne olduğunu anlamam 5-10 saniye sürdü fakat kaçabileceğimi zannetmediğim için eşimi alıp yatağın yan tarafına kendimi attım ve depremin bitmesini bekledik, duvarlar yıkılıyor,dışarıdan içeriye gözümüzü alan bir ışık giriyor bir sağa bir sola gidip duruyoruz, Allahım ne olur bitsin artık diye bağırmaktan başka yapabileceğim pekte birşey yoktu öylede oldu zaten , aşırı derecede çıkan o gürültünün sona ermesiyle birlikte gözümü açtığımda yüzüm,gözüm,ağzımın içi tozla dolmuş şekilde kalktım ayağa ama hala uyku halinde olduğumuz için karanlıkta hiçbirşey seçemedim,telefonumu arayıp bulduktan sonra flaş yakıp dışarıya çıkacak yer ararken etrafa baktığımda ve yürürken eğimli bir yerde yürüyormuş hissiyatına kapıldım , bir şekilde dışarıya kendimizi atabildik sağ salim ve binanın bizim bulunduğumuz kat'ın ciddi hasar aldığını, ön tarafa doğru yattığını ama şans eseri arabamın üstünde durduğunu fark ettim. Normalde arabayı binanın önüne asla koymam karşı tarafa koyarım o gün ne olduysa binanın önüne koymak istedim. Dışarıya geceliklerimizle ve korku ile çıktığımız için hem soğuktan hemde korkudan elimiz,ayağımız titriyor etrafta çığlıklar geliyor o an'ki şok ile kafamı bir sağa bir sola çevirip ne olduğunu anlamaya çalışıyordum,Aileme ulaşamıyordum o telaşla çıplak ayakla caddelerde koşarak onların evine gittiğimde dışarıya çıkmışlardı onları görünce o kadar rahatladıki içim tarif edemem,anlatamam sadece yaşanınca anlaşılacak birşeydi o , komşularımız arabasıyla oraya geldi ve bizi sağolsun arabasına aldı sonrasında Ailemi arabanın içinde güvende olduğunu anlayınca dışarıya çıkıp yardıma koşmaya başladım her tarafta çığlıklar,yardım isteyen yüzlerce insan hangisine yetişebilirdimki tek başıma ? Gücümüzün yettiğince her yere koşmaya çalıştık ama insan gücüyle tabi pekte başarılı olamadık. Gün aydınlandığında herşey ortaya çıktı , PAZARCIK bitmişti , iletişimimiz olmadığı için kimseyle haberleşemiyoruz , başka yerlerde neler oluyor bilmiyoruz sonrasında anladıkki deprem sadece bizi vurmamış, 11 İli yıkmış geçmiş.

    Bir şekilde başımızın çaresine bakıp yaşamımızı devam ettirmeye çalıştık , 8 ay boyunca 5 kişi çadırda yaşadık sonrasında kiralık ev bulup yerleştik.

    Ben Baba'dan oğula devam ettirdiğimiz 30 YILLIK Aile şirketimiz olan Mobilya atolyesinin başına 3 YIL önce geçmiştim 3 YIL içinde güzel işler yapıp,güzel yatırımlar yapıp belirli bir seviyeye getirmiştim, dükkanlar yıkıldımı yoksa sağlammı hiç merak etmemiştim gidip bakmadım bile , 3-4 gün sonra komşumuz gelip dükkanlarınızın 3'üde yıkılmış gidip baktınmı diye sorunca , aklıma geldi gidip baktığımda hepsi enkaz olmuş tüm malzemem,emeğim herşeyimiz altta kalmış şekilde görünce istemsizce yutkunamadım,diz çöküp ağlamaya başladım sonra kendi kendime milletin ailesi öldü hala enkaz başında bekliyorlar sen ne ağlıyorsun ? diye sordum 1-2 dakika o ağlamadan sonra 1 YIL geçmesine rağmen 1 dakika arkama bakıp üzülmedim tekrar yaparız , ya ailemden birini kaybetseydim onların acısıyla nasıl yaşardım diye sorar dururdum kendime.


    YIKILAN EVİMİZİN GÖRSELİ ( Görseldeki pikap bana ait olan iş yeri aracım ve tam aracın olduğu bölüm 1. Kat bizim dairemizdi, alt ambar kısmı çöküp direk pikabın üstüne devrildi )








    Evimin içi










    Ofis'imiz (SHOWROOM)


    TAM 1 YIL SONRA Çok Şükür Rabbim tekrardan nasip etti , Dostlarımız,Akrabalarımızın yardımı ve çalışmamızın azmi ile enkaz altında kalan arabamı yeniden aldım ,dükkanımı tekrardan kurmayı başardım.


    Sevdiklerimizi,dostlarımızı, yoldan geçerken selam verip sohpet ettiğimiz insanları tek tek kaybettik ama hayat devam ediyor ve olduğumuz yerde sayamayız.
    O Psikolojiyi anlatamam size, yaşamayan kesinlikle anlamaz ve kendi içimizdeki bu psikolojik savaş çok uzun bir süre bitmeyecek.
    Deprem felaketinde hayatını kaybedenlere Allah rahmet eylesin, Mekanları cennet olsun.


    HAYAT DEVAM EDİYOR...
    Tarifi çok zor bir durum. Okurken çok etkilendim, işiniz ile ilgili düşünceleriniz dirayetinizi yansıtıyor. 99 depremini yaşayan biri olarak sizi anlıyorum. Bütün vefat eden insanlarımıza Allah'tan rahmet diliyorum.

    Hayatta kalanların hayatı şüphesiz eskisi gibi olmayacak ve çok zor günler geçirmekteler,onlara da sabır ve sağlık dilerim. Inşallah bir an önce eski hayatlarına geri dönerler.
  • 06-02-2024, 21:13:31
    #7
    Geçmiş olsun, arabanız o koca binayı yıkılmasın diye sırtlamış sanki.
  • 06-02-2024, 21:19:02
    #8
    Çok geçmiş olsun. O gün hala aklıma gelince bir tuhaf oluyorum. Evet biz de depreme yakalandık, ama çok şükür ne can ne mal kaybı oldu. Sizinkinizin yanında lafı bile edilmez. O psikolji çok farklı. PC başında bende yakalandım. hafif bir sallantı oldu. Sonra yavaş yavaş hızlanmaya başlayınca aileyi uyandırdım. Hemen o karlı günde kendimizi dışarıya attık. Dışarıya çıktığım gibi birden bir ışık patlaması meydana geldi. Herher birden aydınlandı.

    Aynen sonra biz de anladık ki sadece Diyarbakır'da değil bir çok yerde olmuş bu deprem. Veee dün gece aklımdan çıkaramadım. Acaba yine olacak mı ve bunu düşünen ben değilmidir diye düşünüyorum.
  • 06-02-2024, 21:25:05
    #9
    Geçmiş olsun Allah kalanlara sağlık versin inşallah.
    Kahramanmaraşlı olarak bundan 2 yıl kadar öncesinde rüyamda bı deprem görmüştüm büyük bı deprem oluyordu sonra bu deprem oldu. Çok şükür can kaybımız yok mal illaki yerine konur sağlığımız yeter.