Buraya bir bakar mısınız? Robotlaştık mı?

Gördüğümüz kötülükler, vicdanımızın kullanılmak istendiği anlar ve hayattaki meşguliyetlerimiz…

Tüm bu unsurlar bir de koşturmaca ile birleşince unutmaya, istemeden umursamamaya başlıyoruz ve belki de robotlaşıyoruz.
Evet iyiliğin gizli yapılanı makbuldür ancak bu konuya bir dikkat çekmek ve en azından bir sormak istedim.

En son kendiniz dışında ne zaman bir başkasına iyilik yaptınız? Veya keşke yapsaydım dediğiniz bir an oldu mu?

Hocam malesef her yerde durum aynı her şeyi geçtim sohbet ederken bile çoğu zaman karşınızdaki insan sizi dinlemiyor herkesin tek derdi kendisi olmuş..

benim artık uykum var bu hayatta

Stand by… Yok kesin robotlaştık 🙂

Eskiden küçük çocuk görünce şeker çikolata alırdım hoş olurdu hem ben mutlu olurdum. Geçtiğimiz senelere kadar da böyle gidiyordu ta ki bakkaldaki tanımadığım bir adam "tecavuz etme sonra çocuklara" diyene kadar. Baya tartışma yaşadık olayı kapattık ama İyilik yapmadan önce iki kere düşünüyorum artık.

Bugün yaptım hocam.

https://www.google.com/recaptcha/api2/demo
bi deneyin belki bir şey çıkar

iyilikten maraz doğuyor

her defasında bunu yaşadım. artık günahımı bağışlamam. dün allah razi olsun diyenler bugun kuyumuzu kazıyor, dün abi diyenler arkamızdan salliyor.

herkes ne hali varsa görsün dedim ben de artik, ben ve ailem dışındakileri çok düşünmüyorum, günün sonunda herkes kendi bacağından asılacak. asılan biz olsak dönüp bakan olmaz.

cok sevdiğim söz vardir:

"acirsan acinacak hale düşersin"

artik malesef felsefem bu

Bu çağa bir iyilik aşısı yapmak gerekiyor.
Kaynak: Mustafa Çelenli