Kuzey Kore'de Eğitim Sistemi Nasıl?

Kuzey Koreli Blogcunun sitesinden size sunuyorum yazıyı.

Birincisi, Kuzey Kore'deki "ücretsiz eğitimin" gerçek durumu

Kuzey Kore'nin bilgi akışı üzerindeki sıkı kontrolü nedeniyle uzun süredir iç durumu gizemli bir örtüyle örtülüyordu. Ancak internetin gelişmesi ve Kuzey Kore'nin yıllar içinde dış iletişime olan ihtiyacının artmasıyla birlikte, Kuzey Kore'deki eğitim sistemi ve "ücretsiz eğitimin" gerçek durumu da dahil olmak üzere bazı bilgiler de dolaşıma girdi.
Kuzey Kore 1975'ten bu yana "11 yıllık zorunlu eğitim sistemini" uyguluyor.

Eğitim sistemi 1 yıl okul öncesi, 4 yıl ilkokul ve 6 yıl ortaokul ve liseden oluşmaktadır. Liseyi bitirdikten sonra öğrencilerin üniversiteye giriş sınavına da girmeleri gerekiyor.
Tabii ki, Kuzey Kore'deki üniversite giriş sınavı bizim birleşik üniversite giriş sınavımızdan çok farklıdır, ancak bu başka bir zamanın konusu.
Daha sonra 2014 yılında Kuzey Kore, zorunlu eğitimi 12 yıla çıkaran eğitim reformlarını hayata geçirdi ve çocuklar 7 yaşında ilkokula başladı.

Kuzey Koreli çocukların ilkokula başlamadan önce yaklaşık 3 yıl boyunca anaokuluna gitmeleri gerekiyor. Yaşları küçükse kreşlere de gitmeleri gerekebilir. Her halükarda ebeveynlerinin işine yük olamazlar. Çocuk bakımı açısından objektif olarak konuşursak, Kuzey Kore oldukça iyi bir performans sergiledi.
Ancak çocuklar ilkokula başladıktan sonra durum bizimkinden farklı.

Çünkü Kuzey Kore'de eğitim "ücretsiz eğitim" gibi görünse de aslında hiç de "ucuz" değil.
Esasen, Kuzey Kore'nin ulusal gücü büyük ölçekli ücretsiz eğitimi destekleyemez. İnsanların uzun süredir temel ihtiyaçlarını karşılamak için uğraştığı bir tarım ülkesi olarak bunu başarmak mümkün değil.
Yani, Kuzey Kore ilkokuldan ortaokula kadar "öğrenim ücreti" talep etmese de, gizlice yapılan başka "katkılar" da var.
Bunlardan biri "nakdi olmayan katkılar"dır.

İlkokuldan itibaren öğrenciler okul inşaatına katılmak, kışın ısınmak için yakacak sağlamak, okul ekipman ve tesislerini onarmak, mal bağışlamak vb. yapmak zorundadır.
Daha önceki görevler küçük öğrenci emeği olarak kabul edilir ve sosyal uygulama olarak görülebilir. Ancak "mal bağışı" ebeveynler için ciddi bir yüktür.
Her şeyden önce bu tür bir "bağış"ın belli bir zorlaması vardır. Bir aile bağışta bulunmamaya cesaret ederse bunun sonuçları sıradan bir ailenin kaldırabileceği bir şey değildir.

İkincisi, her şey dahil çok çeşitli "bağışlanan ürünler" var.
Örneğin her öğrencinin okula her yıl onlarca kilogram demir, bakır, çinko veya diğer metalleri bağışlaması gerekmektedir. Ayrıca ahşap, kürk, çiçek, gübre ve yerel spesiyaliteler vb. vardır.
Ya bunları toplayamazlarsa? Sorun değil, okul saygılı bir hizmet sunuyor; bunun yerine para ödeyebilirler.
Ayrıca okullar sıklıkla Halk Ordusu'na veya belirli resmi kurumlara bağış yapmak gibi bağış toplama etkinlikleri düzenlemektedir. Bu, "nakdi katkının" açık bir şeklidir.
Ücretsiz şeyler aslında en pahalı olanlardır. Kuzey Kore okulları bu sisteme hakim oldu.

Kuzey Kore'den kaçan bazı "sığınmacılara" göre, Kuzey Koreli bir öğrencinin katkıda bulunduğu aylık malzeme ve para, dönüştürüldüğünde yaklaşık 30-45 $ tutarındadır. Eğer bu doğruysa, Kuzey Kore'nin kişi başına ortalama yıllık gelirinin yaklaşık 750 $'dan az olduğu göz önüne alındığında, eğitim harcamaları tek başına ortalama Kuzey Koreli çift gelirli ailenin yaklaşık dörtte biri ila üçte birini karşılayabilir.

İnternette Kuzey Kore'nin "ücretsiz eğitimini" savunan ve Kuzey Korelilerin neredeyse hiç para harcamadığını ve aylık maaşlarını biriktirdiğini söyleyen insanları sık sık görüyorum. Bu insanlar Kuzey Kore'ye gitselerdi muhtemelen bir ay içinde ülkelerine geri dönerlerdi.

İkincisi, İyilik Eğitimi

Kuzey Kore'nin eğitim sisteminde, topluca "iyilik eğitimi" olarak bilinen, dünyada eşi benzeri olmayan çok özel bir eğitim içeriği bulunmaktadır..

Öğrenciler ilkokuldan itibaren "iyilik eğitimi" almaya başlarlar. Kuzey Kore ilkokullarının müfredatı, iki kuşak Kuzey Koreli lider Kim Il-sung ve Kim Jong-il'in çocukluk hikayelerini incelemeye yönelik özel dersler içermektedir.

Savaş sırasındaki zorluklar, Baekdu Dağı soyunun asaleti ve güvenlik kapılarından geçerken makineleri ağlatabilen "çelik gibi irade" bu hikayeler aracılığıyla incelikli bir şekilde aktarılarak Kuzey Koreli ilkokul öğrencilerinin doğru bir hikaye kurmalarına olanak sağlıyor.

Ortaokul ve lise kademelerinde “iyilik eğitimi” daha da geliştiriliyor. Öğrenciler dil (Korece), matematik, fizik ve kimya gibi konuların yanı sıra Kim Il-sung, Kim Jong-il ve Kim Il-sung'un eşi Kim Jong-suk'un devrim tarihini de inceliyorlar.

Kuzey Kore'de ortaokul ve lisede düzenli tarih dersleri yoktur. Birkaç nesil liderin kişisel devrim tarihini öğrenerek, tarih okuduğunu kabul ediyor. Gerçek tarihi öğrenmek için üniversiteye girmeniz gerekir.

Buna ek olarak, erkekler askeri dersler alacak, yürüyüş ve atış alıştırmaları yapacak, askeri haritaları anlayacak ve çizecek ve savaş ve diğer askeri beceriler için küçük ekipler oluşturacak.

Kızlar ise çeşitli üretim ve yaşam becerilerini öğreniyorlar. Her okul yarı askeri okul olarak görülebilir.

12 yıllık sistematik ve kesintisiz "iyilik eğitimi"nin ardından, Kuzey Kore gençliği gelecekte ne yaparsa yapsın, "generalin iyiliği" onların zihinlerine derinden kazınmış durumda oluyor.

Bu nedenle Kuzey Kore halkı liderlerini görünce ağlıyor, gözyaşı döküyor. Diğer ülkeler bunu güç kullanarak zorlama olarak gösterebilir ama öyle değil. Çünkü onlar bu şekilde eğitilmişler ve "generalin iyiliği dağlardan yüksek, denizlerden derin" inancını çoktan içselleştirmişler. Duyguları çok az yalanla birlikte gerçektir.


Kuzey Kore'nin "eğitim lehine" olduğunu yargılamak niyetinde değilim. Bunlar Kuzey Kore halkının bizzat yaptığı seçimlerdir. Bunu insan uygarlığı için yaptıkları bir deney olarak düşünelim. Sonuçta, Kuzey Kore'nin varlığı sayesinde dünya, insanlığın hangi kurallara uyması ve takip etmesi gerektiğini öğrendi.

Kuzey koreyi bilmem, Ama güney kore'de çalışmak isteyen varsa komisyonu karşılığında gönderim sağlatabilirim.

Beni gönder plss

Kuzey kore de kimin hangi işi yapacağı aşağı yukarı bellidir okuyarak bunun dışına çıkılmıyor, aynı şekilde evlenirken de sınıf ayrımı var, bir öğretmen mesela çöpçü ile evlenemez yada bir bürokrat öğretmenle evlenemez, kast sistemi mevut.

İş biraz ağır, Kargo firmasının deposunda çalışma sağlıyor gidecek olan kişi.
Komisyon olayını da ben değil, işi yapacak olan kişi alıyor.
Vize işlemi 2 , 3 günde yapılıyor, Vize alınırsa en fazla 10 günde gider ama vize çıksada ülkeye giriş kesin değil oldu geri gönderdiler ama bunu dünya'nın tüm ülkeleri olarak düşün ve uçak bileti masrafın en az 25bin tl 😊

Abi kargo mu dedin hemen yazz

İş de ayarlıyor musun

Direk işe gidiyorsun, Dediğim gibi ülkeye kesin gireceğinin garantisi yok vize alsan dahil, Youtube da onlarca geri dönüş videosu olan var. 😊

İçeri girmesi önemli bize bu arada Güney diye tutupta Kuzeye bırakmasınlar abi