Arkadaşlar ben hayvanları çok severim ama özellikle kedilere karşı bir düşkünlüğüm var.. Harika canlılar onlarsız yaşamı düşünmek bile istemiyorum.. Geçen seneye kadar evimizde 2 kızımız vardı.. İkisini de sokaktan sahiplenmiştik.. Maalesef tüm çabalarımıza rağmen bir tanesini fip hastalığından kaybettik.. Biz evimizin yakın çevresindeki kedicikleri elimizden geldiğince sürekli besliyor onların sularnı mamalarını eksik etmemeye çalışıyoruz.. Son 1 aydır bir kedicik gözümüze ilişiyor. Muhteşem tatlı, tüyleri tıpkı bizim kızımız gibi pofuduk bir oğlan.. Sokakta kalmasına gönlümüz rağzı olmadı hazır bir de boş kontenjanımız var zaten eve aldım.. Aslında sabah saatlerinde yakalamaya çalıştım ama çok ürkek davrandı ve aramanın altına kaçtı..
Ben de daha fazla strese sokmamak için peşini bıraktım ve akşam üstü yine gittim parka ve 2-3 saatlik bekleyişin ardından nihayet beyefendi yanıma sokuldu veeee artık o bir ev kedisi oldu... Henüz eve yeni girdiği için muhteşem ürkek ama geçecek