Bir tutam nostalji

En çok üzüldüğüm nokta şimdi ki nesilin sobanın arkasında yatmayı görememiş olması. Kafada 0 düşünce mandalinanı soyup yiyorsun. Sobanın sesi kulaklarında ne günlerdi be.. Canın sıkılıyor 25 kuruşa cips alıyorsun. Ekonomi bu kadar darda değil rahat rahat geçiniyorsun 3 alanda 5 alanda. Bu kadar fesatlık yok. Sokakta mahalle maçları yapıyorsun. En azından bu dönemleri az da olsa gördüğüm için şanslıyım. Keşke hiç bir teknolojik alet olmasa da o döneme gidebilsem..

Cips neymiş hocam? Sobanın üzerine yufkayı atardık, oh mis Çocukluğunu güzelce yaşayan son nesiller bizleriz sanırım. Bugün sokaklarda çocuk görmek neredeyse imkansız.

Yavaş yavaş akla geliyor Ekmek dahi kızartırdık biz sobanın üstünde

Bunun dolapları üstüme devrilirdi hep

Hocam hakikaten öyle 22 yaşına geldim daha geçen sene eylülde taşındık doğalgazlı eve şimdiye kadar hep sobalı evdeydik benim yazım hep köyde geçer ve eskiden neler yapardık be hakikaten benimde gözümde canlandı bir an ne günlerdi be ben belki çok görmemişimdir ama azda olsa gördüğüm için bende gururluyum ve mutluyum

Yav soba iyiydi de hiç torba torba, çuval çuval yakacak kömür veya odun taşımadın herhalde ne isi biter ne pasağı ne yalan söyleyeyim ben çokta özlemedim.

Valla şuan deseler gene taşırım. Tahta bile kesiyorduk