Mücadeleden Yoruldum

Valla bir arkadaşım belediyeden yer tahsil edilerek kokoreççi açtı.
Yemin ederim şu an yanından geliyorum sohbetimiz derindir. 120K bıraktı dedi.
Ne kadar yalan ne kadar doğru bilmiyorum ama bu işlerde çok para var.

Kurban zamanı bir köye gitti Kirazlı mı neydi ismi. Ne kadar kuzu varsa hepsini temizledib difriz yapmış 200 tane mi ne..
Biz bile bağırsakları atıyorduk bu işi yapan biri ricada bulundu. Arkada buz dolu bir kamyonetle geziyordu
Yani kafayı çalıştırınca para geliyor. O tezgahıda 80 bine kurdu.

Dostum İstanbul da müdür arkadaş var, Waikiki de full çalışır mısın?

Vallahi Hocam çok iş seçecek durumum yok. Giyim mağazası olan Waikiden bahsediyoruz değil mi

Çaresizlik nedir iyi bilirim, tam olarak nerede ikamet ediyorsunuz belki elimizden bir şey gelebilir

Selam olsun,

Mücadeleden yorulabilirsin hepimiz zaman zaman yoruluyoruz.
Hayat devingendir aynı istikamette sabit bir şekilde ilerlemez.

Sana kendi hayat hikayemi kısa bir şekilde anlatayım.

Abartısız ege ve akdenizin hemen hemen her ilinde yazlık villaları olan zengin bir ailem vardı.
Varlığı dibine kadar yaşadım.
Battık.
Parasız kalıp yemek yiyemediğim çok akşamlar oldu.
İşe gitmek için akrabamdan para istediğim oldu.
İşe gidiyorum diye maaş alıyorum zannetme -450.000 TL borç vardı sırtımda.

Nereden nereye...

Benim dışımda herkes çok sorun etti bunu.
En varlıklı zamanımda da en sevdiğim yemek patatesli yumurtaydı en gariban zamanımda da.
En varlıklı zamanımda da arkadaşlarımı samimiyete, güvene göre seçerdim en gariban zamanımda da.
Yani hayatı maddesel şeylerle iyi kötü diye şekillendirme çünkü varlık gibi yoklukta her insanın en azından bir dönem yaşayabileceği bir şey.
Aynı şekilde kız arkadaşım terk etti. Bir daha kimseyi sevemem o doğru kişiydi diye inanmıştım ama 3 5 ay içinde ne kadar boş bir ilişki olduğunu fark ettim.
Hayatımın aşkıyla tanışıp evlendim ve çok mutluyum.
Maddiyat için beni terk eden o kızcağıza hep minnet duyarım.
O günler anlamadım ama bana hayattaki en büyük güzelliği yapmış.

Yanlış anlama gariban kaldığımda tıpkı varlık içindeyken ki gibi mutluydum.
Her şey ters gidebilir, kandırılırsın, aldatılırsın, terk edilirsin, dışlanırsın vb.
Bunların bir önemi yoktur hepsi insan için.
Varlık içindeyken yanında duran gereksiz samimiyetsiz insanlar gibi düşün. Aynı şey.

Bu varlık ebedi sürmediyse yoklukta sürmez diye düşündüm.
Öylede oldu.
Tekrar varlık içindeyim ve gelecek kaygısı gütmeyecek kadar.
Bazı kapılar artık kapı değil gölgesinde soluklanacağım ağaç kalmadı dediğin zaman bile açılır sonuna kadar.
Bu hayat umudu olan kimseyi kapısız bırakmaz.

Yemin ediyorum şuan çaresizlikten uyuyamıyorum tam 1 buçuk saat önce yatağıma girdim uyumak için kafamdan neler geçmedi yok yok sabah 6 da kalkıp işe gidecem yane nasıl bu hale geldik yane abi ağlasam kendimi oldursem yine bir çözümü yok yane