İçinde bulunduğum durum, bir hastalık belirtisi mi?

Merhabalar,

Son 5 yılda yoğun bir şekilde yaşadığım ruh hallerini ve duygusal durumları sizlerle paylaşmak istiyorum. Bunu burada paylaşma ihtiyacı duyuyorum, çünkü kendimle ilgili sorunlarım olduğunu düşünüyorum ve bunları hiçbir arkadaşıma, eşime veya dostuma anlatmıyorum. Kimileri belki farkında olabilir, ancak bu konular hakkında bana karşı kimse ruh hallerimi yada artık ne ise hiç bahsetmediler yada söylemediler yada onlarda farkında değil bilmiyorum hiç konuşmadık yani


Aşağıda bahsedeceğim konular:

1. Sürekli sinirli bir haldeyim, bazen boş şeylere bile sinirleniyorum. Ani yükselmeler söz konusu tabi bu 7/24 değil ama yaşıyorum yani yaşadıktan sonrada bu durum benim beynimde son derece yankılar uyandırıyor neden yaptın niye yaptın salakmısın olm sen gibi gibi.. [Eskiden çok tontiştim yani agrasiflik bu seviyede asla değildi.]
2. İnsanlarla sohbet halinde içimden sürekli olarak bıkkınlık hissediyorum ve muhabbetin ne zaman biteceğini düşünüyorum. Kendi düşüncelerimi söylerken bile bazen onların duymak istedikleri şeyleri onlara söylüyorum ama beynimden sürekli aksine şeyler geçiyor en kötüsüde herkese hayır diyememe problemim var.
3. Yine insanlarla diyalog halindeyken bazen gözlerim dalıyor ve uzaklara odaklanıyorum. Bunu yaparken de karşımdaki kişiyi son derece dinliyip sürekli onaylıyorum felan ama suratına bakmıyorum böyle durumlarda neden böyle oldum ben bilmiyorum özellikle tahammül edemediğim yada sohbet halinde olmak istemediğim insanlar için oluyor bu
4. Maddi durumu üst düzey plus çok iyi olan insanlarla sohbet etmekten keyif almıyorum mecbur kalıyormuşum gibi oluyor her hızına yetişiyorum sorun yok çoğu zaman daha kültürel konularda altımda bile kalabiliyor ama anlattıkları beni ilgilendirmiyor. Onların sürekli beynimde haksız kaançlar elde ettiğini düşünüyorum. Ama kendilerine karşı son derece nazik ve kibar davranıyorum adeta bir yalaklık söz konusu gibi bunu kendime söylüyorum yani neden kibar ve çok nazik davranmak zorundayım.. saçma yanii
5. Son 5 yılda aşırı derecede konfor alanıma düşkünleştim ve yalnız kalmaktan son derece muazzam keyif alıyorum. Eskiden böyle değildim, bu durum beni bazen aşırı korkutuyor.
6. Önceden yaptığım birçok şeyden keyif alırken artık hiçbir şeyden keyif almıyorum diyebilirim ve tamamen isteksizim. Karşı cins ilişki ciddi yada siz anladınız. Gezmek, eğlenmek, kültürel sohbetler gibi şeyler ilgimi çekmiyor.
7. İnsanlardan sıkılma durumu yaşıyorum, özellikle de tanımadığım ve hayatımın merkezinde olmayan kişilerle hani merhaba merhaba dediğimiz kişiler canım ciğerimde sorun yok duble hümanistim onlara karşı

Sonuna kadar okuyanlara teşekkür ederim. Bu durumları yaşadığım için endişeleniyorum ve "30 yaş sendromu" gibi bir durum mu diye düşünüyorum. Ama alakasıda yok sizce ben hastamıyım veya nasıl bir durumun içindeyim, ne diyorsunuz?

Piskaloğun bana ne söyleyeceklerini biliyorum. Vallahi biliyorum billahi biliyorum. Gitmediğim halde bende nasıl bir tedavi sürecine gireceklerini az çok kestirebiliyorum yani bence benim beynimde sorunlar var yani kendim çözmem lazım bunları piskolog sadece bunları azaltacak bir kısmını kesin çözmeyecek

Magnezyum, b12, D vitamini, demir, ferritin vb vitamin eksikliği ve tiroid hormon dengesizligi gibi duruyor. Önceden kiloluyken beyin bolca şekerle beslenmiş simdi yoksunluk krizinde gibi... Muz, tahin pekmez ve magnezyum tabletleri vb oneririm. Kısacası major depresyonda gibisiniz ama bu beslenme ile ilgili gibi gibi... Bu arada durumun farkinda olmaniz ve bundan rahatsiz olmanız iyiye isaret. Endorfin ve seratonin salgilatacak faaliyetlerde bulunun. Gece uykusuna dikkat edin. Gece tamamen karanlik bir ortamda uyuyun ki melatonin de tam salgilansin...