Kesinlikle öyle hocam.
2ye bölünüp çalışmak isterdim
Keşke hocam klonlama olayı çıksa da kopyamızla beraber iş kovalayabilsek.
Bunu okuyunca elimde boş duran ne kadar fazla proje olduğunu potansiyel gücü olanlarada diğer tutan projeler nedeni ile yetişemediğimi farkettim
Maalesef fedakarlık etmek, risk almak gerekiyor. Altın yumurtlayan tavuğu kesmek de kolay değil.
Hakkını veremedikten sonra çok proje yük olur hocam.
Evet öyle oluyor bir anlamı kalmıyor dediğiniz gibi.
3-4 yıl sonra bu zamanlarımı hatırlayıp keşke dememek için çabalıyoruz
Projenizin hitap ettiği kesime ve geleceğe bağlı ama şöyle birşey de var. İş konusunda çoğu şey için para kriteri tek kişilik dev ordu gibi bir avantaj yaratıyor. Mesela pandemiden sonra sektör yükselişe geçince hiç alakası olmayan, ama parası olan insanlar bile birkaç işi bileni yanına alıp ajans kurdu. Demek istediğim, globalleşmek sırf bu Türkiye'deki gelir adaletsizliği ve vasfı olmayan paralı adamların her işi yapabilmesi yüzünden bile önemli. Yoksa bizim çoğumuz 4 sene önce de freelance iş yapıyorduk, ekip de kurduk çoğumuz, ama para babası olanlar fark yarattı.
Özet: Sadece ilgilenmek yetmeyebiliyor, gerektiği yerde kesenin ağzını açıp rekabete ortak olabilecek sermayeyi koyabilecek misiniz, bunu da hesaba katmanızı öneririm.
Bunun sebebi sizin motivasyonunuzdaki düşüş mü, yoksa elde ettiklerinizin ihtiyaçlarınıza cevap vermemesi mi?
2. ise, sık sık toplumun yüksek eğitimli ekseri çoğunluğunun benzer ifadelerini duyuyorum.
Daha fazla emek sarfetmeye rağmen, eldeki konfor yok olma tehdidi ie karşı karşıya kalınca böyle oluyor diye düşünüyorum..
İsabetli bir tespit olmuş hocam.
Çevremdeki ve tanıdığım, bildiğim insanlar da benzer sebeplerden dolayı yavaş yavaş çekildiler, çekiliyorlar sektörden. En azından TR kısmından.
Pandemide zirveye oynayan işlerimiz, 1-2 yıl içerisinde çalkantılı hale gelmeye başladı, biz bu süreçte günlük 4 saat uyku ile sağlığımızdan, sosyal hayatımızdan falan vererek çalıştık, çabaladık ve bu sayede bir süre daha bu fazla çalışmaların meyvesini topladık. Ancak geldiğimiz noktada ben en azından bulunduğum konum için, bunu tekrar yapmaya değeceğini düşünmüyorum. Meyvelerini alsam bile o meyveler bana ne kazandırabilir ki, en fazla hayatta tutup teknolojik alet gibi kategorilerde istediklerimi almamı sağlar, dünya standartları ile kıyaslarsak, 17 yaşında harçlık için çalışan çocukla eşleşiyoruz. Fakat biz 25-30 yaşında insanlarız, artık farklı ihtiyaçlarımız oluşuyor, bunları karşılamak için kar odaklı olmayan projeler yetersiz kalıyor.
