Mutluluk Uzak Bizden..

Hayat enerjim sıfır
Hiç çalışmak istemiyorum çünkü istek yok
Bir umudum kalmadı bu ülkeden
İşim yok gelirim yok
Kimseye güvenim kalmadı menfaati bittiği gibi herkes yüzüstü bırakıp defolup giti arkadaşlarım yok
Depreme yakalandım herşey alt üst oldu
Çok yalnızım bu aralar aslında biraz iyi o da
üzüyor..

Geçmiş olsun hemşehrim, kaç yaşındasın bilmiyorum ama bende de ara sıra aynı durumlar oluyor, yine de geleceğe dair umudu kaybetmemekgerek...

26 tam Malatyalı değilim ama memleketimden farkı yoktu

Bak bulutlar geçiyor üstünden kaldır başını, al mendilim sende kalsın sil yaşını.

https://www.youtube.com/watch?v=wAxOZBw6vJ8

Ben de bu aralar depresif modlardayım. Tüm her şey üst üste geldi ve yaşama sevincimi aldı götürdü.

Türkiye olarak çoğu insanda bunun olduğunu düşünüyorum. Bayramlarını bile sevinçle kutlayamıyoruz çünkü üstümüzde sürekli bir üzüntü, kötü düşünce var.

Ekonomisi, Siyaseti, İş durumu osu busu birçok şeye kafa yoruyoruz. Genel olarak bu şeyler yüzünden özellikle ekonomi olmak üzere + Sosyal medyanın gelişimi üzerine sıcaklıklarda azaldığını düşünüyorum insanlar daha çok tekil takılmaya başlayacak ve başlıyor bence.

Bizim arkadaşlarımızla güzel vakitler, espiriler yapmamız. işe gidip gelmemiz. Haftasonu rahatça (maddi olarak) gezmemiz Kısa dünya hayatını değerlendirmemiz gerekirken. Bunlar hariç herşeyi düşünmek zorunda maruz kalıyoruz.
Umarım refah seviyesine ulaşır ve genel olarak sorunlarımızı çözeriz.

Değiliz hiçbirimiz mutlu değiliz bu ülkede kabul etmek gerek artık bunu buna sebep olanlar belli.