biçok kişinin bildigi üzere depremin merkezinde,elbistan/kahramanmaraşta yaşıyordum.bende ileri seviye bi vertigo sorunu var,gece 4 gibi deprem oldugunda yine bi atak filan geldi sandım başta ama degilmiş.kardeşimle dışarı fırladık,saat 8e kadar dışarıda bekledik.hayatımda ilk kez böyle bişey yaşadım resmen.normal yani küçük/ kısa depremler çok gördük ama böylesini hiç görmemiştim.dışarıda asfaltda ayakta duruyoruz,resmen yer yarıldı yarılacak yani öyle sallanıyor yol ve bi türlü durmuyor yani sürekli oluyordu.hatda kardeşimede dedim,filmlerdeki gibi yer yarılıpta içine düşmeyelim filan diye güldük
2-3 saat bu sallanmalar devam etti sonra artık sorun kalmadı diye 8de eve çıktık ve yatıp uyudum ben.öglen 1 gibi uyandım,bilgisayarı açtım filan derken tekrar sallanmaya başladık.öncekinden dolayı bu kez deprem oldugunu çabuk farkettim ve kendimizi dışarı attık son anda,saniyelerle yırttık resmen.muhtemelen evde yalnız olsam,depremi farketmem zordu....
dışarı çıkınca gördüklerime inanamadım,kafamı nereye çevirsem binalar 1er 2 şer yıkıldı/yıkılıyor.çocukluktan itibaren dogup büyüdügüm,yaşadıgım yer orası ve ne varsa bi anda yok oldu resmen.akşama kadar yıkılan binaların altından insanları çıkarmaya çalıştık ve kimisi ölü kimisi diri çıktı hatda sonrasında ölenler oldu gözümüzün önünde malasef...bu sırada sagolsun biçok arkadaşta merak edip beni aradı.aramaların bi çogunu açamadım,o an binaların altında kalan insanları çıkarmaya çalışıyorduk ve arada dinlenirken 3-4 aramaya cevap verebildim sadece.bu yüzden telefonunu açamadıgım,sonrasında dönüş yapamadıgım arkadaşlar kusura bakmasın lütfen. normalde telefon kullanan birisi degilim zaten,telefonumda uzun süredir bozuktu.iyiki eski telefonu aldım geceki olaydan sonra,yoksa büyük sorun olucaktı...
neyse işte sonrasında herkes aç,susuz,korkmuş,evi yıkılmış, -25 derece fırtınalı havada dışarıda kalmıştı ki çogu kişi çok afedersiniz don atlet kaçmak zorunda kaldı evlerinden ama allah ragzı olsun bagzı cafeler/dükkanlar oturacak/ısınacak yer verdi,insanlara yardımcı oldu.etrafında/üzerinde bina olmayan,yıkılsa dahi kimseye bişey olmayacak bu cafelerden birisinde kaldık biz de.kaldıgımız yerde çogu küçük çocuklar,bebekler,kadınlarla doluydu zaten.
ailesini kaybetmiş küçücük çocuklar,gözünün önünde yavaş yavaş ölen insanlar,ailesi hala molozların altında olan ama prosefyonel destek olmadan kurtarılamayacak durumda olanların yakınları derken hiçbirimizde psikoloji diye bişey kalmadı o gün. yaşadıklarımı,gördüklerimi anlatmaya kelimeler yetersiz kalıyor gerçektende.allah kimseye bu tür bi durumda bırakmasın inşallah bidaha.düşmanımın dahi başına gelmesin denecek bi ortam vardı orada.çok şükür sonrasında araba,benzin filan ayarlayıp mersine geçtik. bu süreçte maddi/manevi destek olan bycaos hocam başta olmak üzere arayan,soran,merak eden,dua eden herkesten allah razı olsun.herkese çok teşekkür ederim.
sonuç olarak çok şükür bende yada 1.derece yakınımda bi sorun yok ama maddi,manevi çok büyük kayıplarımız var malasef herkes gibi.maddi kayıpları inşallah tekrar kazanırız bi şekilde ama o kadar çok arkadaş,komşu,akraba kaybımız var ki onların telafisi malasef yok.
son olarak ; tüm depremzede arkadaşlarada geçmiş olsun demek istiyorum,ölenlere allah rahmet eylesin.umarım rabbim bidaha böyle bi acı yaşatmaz kimseye....
