Hırsızlardan nefret ediyorum!

Bu akşam saat 21:00 civarı babam dışarı çıkmış. Her akşam yürüyüşe çıkıyor. Bizim evin 50 metre ilerisinde bir park var. Hava güzel olduğunda oraya oturur, telefonundan komik videoları izler. Bugün de akşam 22:00 gibi aynı yerde oturmuş, yine videoları izliyormuş. Yanına uzun boylu, kirli sakallı bir kansız yaklaşmış. "Abi konturum bitti, babamı aramam lazım, telefonunu kullanabilir miyim?" demiş. Babam da bir anlık boşlukla "Söyle bakalım numarayı" demiş ve tuşlamış. Bir adam açmış. Tam da bu şerefsizin söylediği gibi ismi Davut'muş ve evet oğlum demiş. Babam da telefonu vermiş. 5 saniye konuştuktan sonra kaçmış. Babam da peşinden biraz koşmuş ama bu kansızlar tazı gibi kaçar işte, yakalayamamış.

Eve geçince annemin telefonundan beni aradı. Yazık, adam çok korkmuş. Dedim hemen 112'yi ara bildir ben de izin alıp geliyorum. Mesaideydim izin aldım eve geçtim. Babamı da alıp karakola geçtik. İfadesini verdik. Sonra ekiple birlikte olay yerine geçip kamera aradık. 1 tane kamera bulduk ama muhtemelen elemanı arkadan çekmiştir. Yine de değerlendireceğiz tabii ki.

Bu esnada benim jeton düştü. Babamın hattından bunun suç ortağını aramış. İfadesinde bunu da söyledim. Türk Telekom müşteri hizmetlerini arayıp durumu anlattım ve son aranan numarayı öğrenmek istedim. Fatura kesilmeden numara görünmezmiş. Baya bi ortalığı ayağa kaldırdım ama bir şey yapamayacaklarını söylediler. Ayın 10'unda kesilecekmiş fatura. Mecburen bekleyeceğiz.

Her ihtimale karşı mobil bankacılığa kapattırdık hesaplarını. Sosyal medya hesaplarının şifresini değiştirip, diğer cihazlardan çıkış yaptım. Fotoğraflar falan gitti, sağlık olsun.

Telefonu taksitle almıştı, son taksiti geçen ay ödedi. En çok sevindiğim de bu oldu. Bu ay taksit ödeyecek olsaydı, bu bana çok koyacaktı. Çalınan telefonun borcunu ödemek gerçekten dokunur insana. İşin maddi boyutu umurumda değil. Babamın yaşadığı o korkuyu, o şerefsize yaşatacağım. Bundan 23 sene önce ben üniversitedeyken, aynısını anneme yapmışlardı. Benim ve babamın yanında annemin elinden telefonu alıp kaçmışlardı. Peşlerinden koşmuştum ama yakalayamadım. Bu iki oldu, bu sefer affetmeyeceğim. Sonuna kadar gideceğim.

Benim için hırsızların, tecavüzcülerden ve teröristlerden hiçbir farkı yoktur. Hepsinden nefret ediyorum. Düşündükçe sinirleniyorum. Biraz içimi dökmek istedim.

Bu akşam saat 21:00 civarı babam dışarı çıkmış. Her akşam yürüyüşe çıkıyor. Bizim evin 50 metre ilerisinde bir park var. Hava güzel olduğunda oraya oturur, telefonundan komik videoları izler. Bugün de akşam 22:00 gibi aynı yerde oturmuş, yine videoları izliyormuş. Yanına uzun boylu, kirli sakallı bir kansız yaklaşmış. "Abi konturum bitti, babamı aramam lazım, telefonunu kullanabilir miyim?" demiş. Babam da bir anlık boşlukla "Söyle bakalım numarayı" demiş ve tuşlamış. Bir adam açmış. Tam da bu şerefsizin söylediği gibi ismi Davut'muş ve evet oğlum demiş. Babam da telefonu vermiş. 5 saniye konuştuktan sonra kaçmış. Babam da peşinden biraz koşmuş ama bu kansızlar tazı gibi kaçar işte, yakalayamamış.

Eve geçince annemin telefonundan beni aradı. Yazık, adam çok korkmuş. Dedim hemen 112'yi ara bildir ben de izin alıp geliyorum. Mesaideydim izin aldım eve geçtim. Babamı da alıp karakola geçtik. İfadesini verdik. Sonra ekiple birlikte olay yerine geçip kamera aradık. 1 tane kamera bulduk ama muhtemelen elemanı arkadan çekmiştir. Yine de değerlendireceğiz tabii ki.

Bu esnada benim jeton düştü. Babamın hattından bunun suç ortağını aramış. İfadesinde bunu da söyledim. Türk Telekom müşteri hizmetlerini arayıp durumu anlattım ve son aranan numarayı öğrenmek istedim. Fatura kesilmeden numara görünmezmiş. Baya bi ortalığı ayağa kaldırdım ama bir şey yapamayacaklarını söylediler. Ayın 10'unda kesilecekmiş fatura. Mecburen bekleyeceğiz.

Her ihtimale karşı mobil bankacılığa kapattırdık hesaplarını. Sosyal medya hesaplarının şifresini değiştirip, diğer cihazlardan çıkış yaptım. Fotoğraflar falan gitti, sağlık olsun.

Telefonu taksitle almıştı, son taksiti geçen ay ödedi. En çok sevindiğim de bu oldu. Bu ay taksit ödeyecek olsaydı, bu bana çok koyacaktı. Çalınan telefonun borcunu ödemek gerçekten dokunur insana. İşin maddi boyutu umurumda değil. Babamın yaşadığı o korkuyu, o şerefsize yaşatacağım. Bundan 23 sene önce ben üniversitedeyken, aynısını anneme yapmışlardı. Benim ve babamın yanında annemin elinden telefonu alıp kaçmışlardı. Peşlerinden koşmuştum ama yakalayamadım. Bu iki oldu, bu sefer affetmeyeceğim. Sonuna kadar gideceğim.

Benim için hırsızların, tecavüzcülerden ve teröristlerden hiçbir farkı yoktur. Hepsinden nefret ediyorum. Düşündükçe sinirleniyorum. Biraz içimi dökmek istedim.