depremin şokuyla milletce seferber olduk, bir yandan çeşitli konularda birbirimizi yemeye devam etsek de, sonuç olarak istisna bir azınlık kesim hariç , memleket, siyasi görüş, inanç seviyesi, eğitim seviyesi vs.vs. farketmeksizin nasıl millet olarak kenetlenebiliyor, kendi yaralarımızı sarabiliyoruz gördük. Bugün küçücük Malta'da yaşayan Türklerden toplanan yardımların 2. partisini gördüm de, inanamadım gerçekten, bu küçücük yerde yaşayan Türktlerden (tabi başka milletlerden de destek vardır ) o yardım nasıl çıktı inanamadım.
ilk etapta ona mı ihtiyaç var buna mı var fazla mı az mı diye sorgulayacak vaktimiz yoktu, evinden barkından olmuş binlerce insanımız varken ne var ne yol allah ne verdiyse kolları sıvadık. ancak artık daha sistematik ilerleme zamanı diye düşünüyorum.
aşağıdaki görsel sadece bir örnek. maraş merkez, pazarcık, adıyaman gölbaşındaki tüm tanıdıklarımdan aynı şeyleri duyuyorum, gıda ve kıyafet yollamayın, fazlasıyla var, artık organize edilemiyor. kaldı ki aylar sürecek daha bu süreç, o nedenle bu konudaki gücümüzü de zamana yaymamız lazım.
bundan sonra bireysel olarak kafamıza göre birşeyler götürüp yollamamaya bence özen göstermeliyiz. zaten orada organize olmuş ve ihtiyaca göre tedarik yapan afad, kızılay, ahbap vs. var. yardım gücümüzü ihtiyaca yönelik yapmak gerekir, aşağıdaki gibi olmasındansa orada organize olmuş yerlere bağış yapmak daha iyi.
