• 13-02-2023, 07:55:17
    #1
    Merhabalar uykusuz ateş başında geçen bir günde herkese günaydın.

    2. Gün hallen sallanmaya devam ediyorduk ve artık bir evimiz bile arabamız büromuz bile yoktu tüm ekipmanlar toprak altındaydı ve terliği bile giyemeden çıkmıştık dışarı bir de yağmur göz açtırmadı hiç tanımadığım köylüler bir birine kenetlendi ve yağmura ateş yaktık çadır mi hak getire halen yok 2. Günü sallanmakla ve olayın şokunu değerlendirmekle geçti halen ne afat vardi nede umke veya akut kimse yoktu halk kendi kendini kurtarıyordu aldığım bir duyumla yıkılmışım bir dostum oldu dediler inananamadim gittim binasına baktim o binada canlı kurtulamayacağını anladim ve içine öküz oturdu ağladım 5m lik servetim gitti zerre üşüdüysem şerefsizim bir dostum yıktı beni 2. Gün böyle kötü haberler ile dolu geçti.
    Bir şey var o aslında 3. Gün geldi basima ama bugünden yazmak istiyorum.
    3. Gün yardım tırları gelmeye başladı bizim üzerimizde birşey yok yani gittik tira elbise yiyecek falan aldik geldiğimde aldığım malzemenin birinin okul forması olduğunu gördüm üzerinde not yazmıştı kızımız aynen şöyle ''abi veya abla bu forma eline geçtiğinde sakın yanlış anlama ben bunu hiç giymedim iki tane vardı birini size yolluyorum siz bizden daha çok usuyorsunuz'' kilis anadolu lisesinden ayşe kızımız ve o formayı giymek mi onu çerçeveye alcağım biraz düze çıkalım ömrüm boyunca saklayacagim
    • OsmanAkcan
    • hakantopuzoglu
    • Russ
    OsmanAkcan, hakantopuzoglu, Russ ve 15 kişi bunu beğendi.
    18 kişi bunu beğendi.
  • 13-02-2023, 08:21:45
    #2
    Üyeliği durduruldu
    Okurken boğazım düğümlendi Allah yardımcınız olsun
  • 13-02-2023, 08:30:12
    #3
    Elbistan yardım tırından çıkan güzel bir not. Hayatım boyunca bunu hiç unutmayacağım. İyi insanlar iyiki varlar. Dünya sizlerle güzel.

  • 13-02-2023, 08:37:54
    #4
    Allah tekrar yaşatmasın inşallah
  • 13-02-2023, 08:59:01
    #5
  • 13-02-2023, 09:20:18
    #6
    Allah tekrarını yasattirmasin gecmis olsun
  • 13-02-2023, 10:19:10
    #7
    Malatya'da, ilk gün gece saat 4 sularında video izlerken yakalandım. İlk başta küçük bir deprem olduğunu zannedip yerimden kalkmadım sonra odadaki avize yere düştü. Hemen ayaklanıp ailemin yanına koştum. O an aklımda ailem ve akrabalarım vardı. Acaba birisine bir şey olmuş mudur? Düşüncesi. Çok şükür hiçbirine bir şey olmadı. Birinci depremden sonra yardım amaçlı Temelli caddesinde bir enkaza gittim. Yaklaşık 5-6 kişi sağ çıkarabildik. Sonra yorulduğum için ailemin yanına döndüm. İkinci depreme de öğle sularında müstakil bir evde yakalandım. İkinci birinciye göre daha kötüydü. Gece olan depremde aşağı inip üşüyen herkes eve çıkmıştı. O yüzden ikinci depremin sonuçları daha ağır oldu. Aksine kar yağışı başlamıştı. O kar tanelerine binaların çökmesi sonucu oluşan toz dumanı karışmıştı. Artı insan çığlıkları. Yemin ederim kıyamet gibiydi. Allah bir daha yaşatmasın.