Namık Kemal'in Erzincan Depreminde yazdığı şiir

“Uyanıp kaçamadılar,
Kuş olup uçamadılar..."


Kara haber
Erzincan’da bir kuş var
Kanadında gümüş yok
Gitti yarim gelmedi
gayrı bunda bir iş yok.
Oy dağlar dağlar, dağlar, dağlar...
Aldı ellerine kanlı başını
Karın ortasında Erzincan ağlar...
O ağlamasında kimler ağlasın

Kar yağar lapa lapa
tipidir gelir geçer...
Yan yana sırt üstü yatan ölüler
akşam uyur tandıramaz
ateşini yandıramaz

Gün ağarır şafak söker
kimsecikler gitmez suya
ezilmiş başlarıyla ölüler
vardılar uyanılmaz uykuya

Ses edip geceye beyaz taşından
kışlanın saati çaldı ikiyi.
Ne çabuk lahzada bitti yaşamak
Kimisi altı aylık,
kimisi sakalı ak,
kimi on üç, on dört yaşında;
kimi yola gidecek
kimisi mektup bekler
yan yana sırt üstü yatan ölüler...

Yayıkta yağ vardı, dövülemedi,
akpeynir torbaya koyulamadı,
hasret gitti ölüler
dünyaya doyulamadı...

Uyanıp kaçamadılar,
kuş olup uçamadılar
açıldı kuyular kimse inemez
Erzincan Beygiri rahvandır amma
ölüler ata binemez
yan yana sırt üstü yatan ölüler...

Kesemden verecek şeyim yok; yüreğimden verdim.
NÂZIM HİKMET

Namık 1888 yılında ölüyor, Erzincan depremi 1939 yılında gerçekleşiyor.

edit:// şiir Nazım Hikmet'in şiiri.

https://www.youtube.com/watch?v=lkgf...el=AHMETYILDIZ

Abi yazıda nazım hikmet yazıyor kafam gitmis valla

Müthiş etkileyici anlatmış hocam.

Uyanıp kaçamadılar kuş oldu ucamadilar kısmı gerçekten çok ağır ve çok haklı be

Evet hocam etkilenmemek elde değil.