Yıllar önce tanıştığım bu atalet ile son zamanlar da yine karşılaştım. Mevcut, hali hazırdaki işlerime elimin bir türlü kalkmadığını gördüm. Hani okullarda hocalar şey der ya. "Sorunun cevabı sorunun içindedir" diye. İşte bu cevabı fark etmem yaklaşık 1 ayımı aldı. 1 aydır işten eve geldiğim gibi çekyata uzanıp kalıyordum ama zorla mevcut online işimi de yapıyordum. Artık vicdan meselesine döndü çünkü. Alışkanlıklar gibi. Her ne kadar hayatınız da olumsuzluklar yaşıyorsanız bile alışkanlık haline getirdiğiniz şeyleri yapmamaya başladığınız gün, vicdanınız ortaya çıkıp size zorla o iş yaptırıyor. Bu aslında güzel bir alışkanlık şekli ama gönülden yapamıyorsunuz. Gönülden yapamadığınız her iş karşısında vicdanınız da sizi terk etmeye başlıyor aslında. Buna izin veremezdim.Bir dakika dedim ya. Ben napıyorum? Bir süredir dilimde şu söz var. "Eğer burada durup daha ileri gitmeyeceksek, niçin bu noktaya kadar geldik?" Bende oturdum ürettiğim içeriği baştan sona analiz ettim. Başvurduğum yöntemler, uyguladığım sistem o kadar karmaşıkmış ki. Yapacağım bir kürdan ama ben o kürdanı yapmak için taa Amazon ormanlarına gidiyormuşum. Ne gerek var? Bende hali hazırda yaptığım taslakta sadeleştirmeye gittim.
Gereksiz görseller, at çöpe
Gereksiz websiteler, at çöpe
Gereksiz yazılar, at çöpe
Gereksiz müzikler, at çöpe
Gereksiz filtreler, at çöpe
Şimdi etraf daha sakinleşti arkadaşlar. İlk gün ki başladığım hevesime geri kavuştum. Aslında oluşturduğum içerikte çok fazla da bir kaybın olmadığını gördüm. Yine yeni yeniden başlıyoruz
-------------------------------------------------------------------------
Yazıyı mümkün mertebe sadeleştirdim. Sonuçta başlığımız da sadeleştirme üstüne
ama gerçekten çok zamanımı aldı bu düşünceye kendimi atabilmek. Şayet sizler de bir atalet içindeyseniz ve eliniz bir şeylere gitmiyorsa o şeyi sadeleştirmeyi deneyin. Hiç yapmamanızdan daha iyidir.Başarınıza...
