Bu hayatta hiç kimsenin en önceliği olamadım…

Gece gece dertleşmek isteyen olursa buyursun. Abim ve kardeşim okul başarısı olarak benden hep çok yüksekti abimde kardeşim de ikisi de çok çok iyiydi. Dereceler, birincilikler. Ailemde eğitime önem veren bir aile. Annemde babam da iyi insanlardır ama ömrüm boyunca hep düşük başarımdan dolayı eziklik yaşadım hala da yaşıyorum. Onların fikirlerini daha çok önemserler, onların mezuniyetine giderler benimkine zorla gelirler, onların meslekleriyle başarılarıyla övünürler benim ki onlarınkinin yanında hiçbir şey 😊 Onların iş yerine giderler ama benimkine yıllardır çok yakın olmasına rağmen bir kere gelmemişlerdir. İçimde kardeşime abime karşı nokta kadar bir kıskanma yok çünkü ikisi de emeğiyle zekasıyla bu noktadalar. Maalesef ben onlar kadar zeki değildim gerçekten onlar benden zeka olarak zekiler buna eminim ve derse onlar kadar ilgili değildim. Ailede onların yüksek başarısının altında kaldım, annem kardeşimi bana göre çok çok fazla seviyor bu o kadar anlaşılıyor ki dışarıdan insanlar bile söyledi bunu bana. Babam ortadadır ama onların başarısıyla elbette gururlanması, övünmesi daha çok etkiliyor. Bir keresinde hiç unutmuyorum bir konuda anlattım anlattım sonra abim konuşmaya başladı ben anlatırken yarım yamalak dinleyen babamgil dikkat kesildi Oysa ki ben daha bilgiliydim o konuda ama etiketi yemişiz bir kere. Ailemin benim böyle hissettiğimin çok farkında olduklarını düşünmüyorum çünkü cidden bilerek yapacak insanlar değil ama bazı şeylerde yanlış oluyor. İçimde yara o kadar çok ki. İlkokulda benim velitoplantı günümü bilmezlerdi bile ama kardeşim ve abime kesinlikle gidilirdi çünkü onlar 1.ydi. Dershaneler arardı bize kayıt yaptırın diye. Bugün maddi olarak da kardeşim ve abim benim çok üstümde mesleklerinden dolayı, Allah daha çok versin. Helal kazanıyorlar. Babam mezuniyetime mesaiye kalayım diye gelmemişti sizce kardeşimin yüksek başarı mezuniyetine de öyle yapar mı? Kaçırır mı onuda?

Evlendim, eşim de çok iyi Allah razı olsun herkesin eksikliği vardır bende 4:4 lük değilim eşim de 4:4 lük değil ama bana şunu yaptı bunu yaptı şöyle böyle diyemem ama oda ailesine aşırı düşkün Onun beni sevdiğine inanıyorum ama isterdim ki gerçekten bari o beni hayatının merkezine koysun bazen görüyorum bazı insanları o kadar çok önemseyen seven ailesi vs var ki adam ne yaparsa yapsın çok değerli. Eşimle problemim yok ama mesela onunda hayatının merkezinde ben yokum, çok kıymetli olduğumu hiç ama hiç hissedemedim, hep bir arka planda kaldım. Neyse dostlar bitmez bu içimdeki yanardağ, ne yapalım belki bir gün…

Bugün 14 günlük bir kızım var, ona ben asla böyle hissettirmeyeceğim. Güzel kızım, baban en çok seni seviyor…

Allahu Teâlâ herkesi farklı bir şekilde sınıyor hocam, size şöyle söyliyeyim kız çocuk her zaman babaya düşkündür Allahım analı babalı büyütsün inşallah.

Sende kendimi görüyorum yaşın kaç bilmiyorum ama insallah benim yaptığım hataları yapmazsın sonra şirket sahibi olup kimseye ihtiyacın kalmıyor... Anne - baba - kardeş gibi Tek derdin de çocuğun oluyor... neyse konuşmayacağım iyi geceler.

Hayat böyle maalesef. Bende çok daha büyük ve yaralı yaşanmışlıklar var. Anlatsam deli dersiniz fakat bana normal geliyor. Siz artık bir babasınız. Annenize babanıza hürmet gösterin fakat onlardan artık onay beklemeyin. Dinlenilmediğiniz yerde konuşmayın. Ağzınızdan cımbızla laf aldırın. Ağırlığınızın olmadığı yerde daha ağır durun. Hayatta her zaman böyle durumlar olacaktır. Dengesizlikler olacaktır. Dengelemek ise bize düşecektir.

Ya kral gece gece üzdün be anasını sattığımın dünyası
Allah analı babalı büyütsün

hocam bi kız çocuğu dünya'ya getirerek tüm problemi ortadan kaldırmışsın Merak etme geliyor gelmekte olan

Allah bağışlasın.

Allah analı babalı büyütsün.. hocam dert etme, dua et.. tabi ki beklentiler üzebilir.

Ne güzel kendi aileni kurmuşsun işte hocam. Kendinizi yalnız zannetmeyin, herkesin ailesinde kusur var yetiştirilme zamanları travmalar yaşıyor.
Hatasıyla sevabıyla bugüne gelindi bundan sonrasına bakmak lazım. Ailelerimiz ne yaşadı onu biliyor muyuz? Gram sevgi görmeden bilmemkaç kardeş içerisinde hayatta kalmaya çabalayarak büyümüş bir babaya sahibim, sevgisini yansıtamayan bir adamdır belki de sevmek nedir onu bilmez, ben de nasibimi aldım ama şimdi nasıl suçlayayım bu adamı? Bildiğim tek şey var hayata onun baktığı pencereden bakmak istemezdim, onun gibi olmak istemezdim, tuttum ben de kendimi yetiştirdim, şu an ki kendimden memnunum, ailemin nasıl bir katkısı var tartışılır ama iyi ki onlar bana önderlik etmemiş diyorum. Bir şikayetim de yok, hatasıyla sevabıyla travmasıyla katkılarıyla hayatımda var oldular, kendimi bildiğim bir yaştayım önüme bakıyorum. Onları da anlamak lazım.

Velhasılı, boşver hocam.

Allah var yalnız değilsin