Hedeflerinize doğru ilerlerken her zaman motive misiniz?
Hepimizin hedefleri ve hayalleri var, ancak odaklanmak ve onlara bağlı kalmak zor olabilir.
İnsanların yüksek motivasyonla başlıyorum ama bunu uzun süre koruyamıyorum gibi şeyler söylediğini duymuşsunuzdur.
Açıkçası bu konuda herkes kadar ben de suçluyum.
Örneğin, bir projeye başlayacağım, üzerinde biraz çalışacağım, sonra odağımı kaybedeceğim ve başka bir şey deneyeceğim.
Bunu o kadar çok yaşadım ki, hiçbir zaman gerçekten fazla ilerleme kaydedemedim.
Belki siz de böyle hissetmişsinizdir.
Bu problem bana bir spor koçundan öğrendiğim bir dersi hatırlatıyor
En iyi sporcularla diğer herkes arasındaki fark nedir? diye soruluyor.
Bekleyebileceğiniz faktörlerden bahsetti: genetik, şans, yetenek.
Ama sonra şunları söylüyor: "Bir noktada başarı, her gün aynı antremanı tekrar tekrar yaparak can sıkıntısıyla kimin baş edebileceğine geliyor."
Cevabı beni şaşırttı. Çünkü insanlar hedefleri üzerinde çalışmak için motivasyondan bahsediyorlar.
İster iş, ister spor veya başka bişey olsun...
İnsanların "Her şey tutkuya bağlı" gibi şeyler söylediğini duyarsınız.
Veya Gerçekten istemelisin!
Sonuç olarak, çoğumuz odağımızı veya motivasyonumuzu kaybettiğimizde depresyona gireriz.
Çünkü başarılı insanların sonsuz bir tutku ve motivasyon rezervi olduğunu düşünürüz.
Ama bu koç, gerçekten başarılı insanların diğer herkesle aynı motivasyon eksikliğini yaşadığını söylüyordu.
Aradaki fark, can sıkıntısına veya motivasyon eksikliğine rağmen o şeyi yapmanın bir yolunu bulmalarıymış.
İyi forumlar...
Sıkıldığınız zaman nasıl çalışıyorsunuz?
4
●322
