Ömür bitiyor, istesekte istemesekte!

43 yaşındayım ve geçen seneye kadar saçımda beyaz yoktu. Son 1 senedir saçımı boyatıyorum. Ancak kaç yaşında gösteriyorsun dersen, 33 diyorlar. Kaç yaşında hissediyorsun dersen 25 derim. Çünkü hala hayal kuruyorum. Hala hayallerime ulaşmak için çalışıyorum. Halbuki ülkece çok kötü zamanlardan geçiyoruz. Bunun yanında meslek olarak aşırı bir baskı yaşıyorum. Ancak şunu biliyorum ki, umudumu kaybedersem ben biterim. O yüzden umudumu kaybetmiyorum ve bir gün gerçekten güzel bir hayat yaşayacağımıza inanıyorum.

Öncelikle sizin ve aileniz için sağlıklı ve güzek bir hayat diliyorum keşke bende böyle umutlu olsaydım ama umudumu yavaş yavaş kaybediyorum ve en kötüsüde hayallerimi gerçekleştiremeden ölmekten korkuyorum.

cahit sıtlı tarancı en sevdiğim şairdi gençlik yıllarımda ama 35 yaş şiiriyle çok dalga geçtim.35 yaş yolun yarısı değil,yolun sonu dedim.35 yaşında aşk yaşasan ne olur,zengin olsan ne olur; gençlik elden gitmiş dedim.ama o yaşa gelincede başka tecrübeler edinip hayatın değerini anlamını öğreniyorsun.bazı şeylerin boş olduğunu anlıyorsun.futbol fanatiğiysen o fanatiklik sönüyor,para harici herhangi bir maddi bir şeye aşırı tutkun varsa oda sönüyor.

Gün geçtikçe artan tek şey mutsuzluk maalesef

Cinsel gücünüz azalıyor. Tabircaizse bir günde 5 kat çıkarken bu bir haftaya 5 kat çıkartıyor. 5 kat çıkıyorsunuz ama. Ben en çok onu özlüyorum her gün 5 kat çıkmayı. O nedenle 40 kadar evlenmediyseniz dahada evlenmeyi. Kasketi önünüze koyar pis pis düşünürsünüz sonra

Daha dün gibi hatırlıyorum 29 yaşından 30 lu yaşlara geçerken konu açmıştım 20 li yaşların sonuydu 30 lu yaşlara başlangıç beni korkutuyordu korktuğum kadarda varmış şimdi yaş 32 oldu akış hızı cok seri

1990 doğumlular için 20 li yaşlara VEDA..

Hocam ne yaşadın 'da mutsuz oldun veya gerçekleştiremeyeceğin hayalin nedir de bu kadar korkuyorsun hayatta yaptığım en büyük hatalarım başkaları adına üzülmek, utanmak , kaygılanmaktı bunları hayatımdan çıkartmam zor oldu yaş 41 kafamda siyah çok az saç kaldı geriye dönüp baktığımda vaz geçmediğim her kesin benden vaz geçtiğini gördüm ve onlardan bana bembeyaz bir kafa kaldı çok takmıyorum şimdi renklere de insanlara da.
Ben hayallerimi gerçekleştiremedim ama bir çok insanın olmak istediği yerinde üzerindeyim bundan fazlası olsun istemiyorum açıkçası uğraşsam olur alası olur maddi olarak sıkıntı çekmiyorum ama bunun sebebi dibi iyice görmüş olmam kader herkese eşit ve adildir sen kaderini değiştirmek istemezsen ve kaderini değiştirmek için çabalamazsan korkamaya mahkum olursun.
Dikkat etmiyorum onlar dikkat etsin diyorum.

Kesinlikle doğru sen kaderini değiştirmezsen korkmaya mahkum olursun sözünüze katılıyorum fakat kader herkese eşit ve adil değildir.

Nefes alıyorsan eşit ve adildir doğmadan ölen bebeklere belki adil değildir ama onun dışında her kese adildir sen hiç bir şey yapmadan bir şeyler isteyemezsin.

2 küçük hikaye anlatım birisi benim hayatım ile ilgili diğeri benim sayemde hayatı değişen birisi ile ilgili.

Ben orta okuldan sonra okumayı bıraktım ve beni bir kaportacının yanına çırak olarak verdiler 2 yıl kaportacıda çalıştım benim annem ve babamın hayatımı yönlendirme şekilleri okursan adam olursundu kaç çocuk bu nasihati dinlerdi bu şüpheli açıkcası.
2 yılın sonunda hayatımın ustalarımın hayatı gibi olmaması gerektiğini düşündüm ilk işim ilk istifam ve okulun yolunu tuttum sevdiğim ve çok merak ettiğim elektronik üzerine meslek lisesine girdim güzel bir diploma notuyla mezun oldum ama bir sorun vardı imam hatipleri üniversiteye almamak adına meslek liselerini yakıyorlardı yani üniversiteye gitmem için çok fazla puana ihtiyacım vardı vaz geçmedim sadece erteledim ve askere gittim geldikten sonra araştırdım ama üniversiteye girmem imkansıza yakındı yurt dışından iş aramaya başladım ve Rusya'da bir fabrikada elektrik ustası olarak çalışmaya başladım Rusya'da üniversite okuyan Türklerle tanıştım ve üniversiteyi orada okumaya karar verdim hem çalışıp hem okumak zordu ama vaz geçmedim hayllerimden sadece birisi idi gerçekleştirdim ailemden bir beklentim olmadı yardımda istemedim karar veriyor ve yapıyordum son işçi olarak 2005 ve 2006 yılları arasında çalıştım o günden bu güne kadar her zaman yönetici kadrosundaydım çünkü karar almaktan ve aldığım kararların arkasında durmaktan vaz geçmiyordum şuan bir şirketin baş mühendisi olarak çalışıyorum ve bunları dibi görmeden başaramazdım.

Diğer hikayemde sizin gibi genç bir arkadaş ile yaşadığım bir olay bu arkadaş çok iyi derecede tarih bilgisine sahip belki de bir İlber Ortaylı olacaktı eğer tarih bölümünü okusaydı ailesi benim ailem gibi bu mesleği seç iş bulursun ölmez meslek demişler oda elektrik mühendisi olmuş ama sadece diplomada. benden iş istedi asgari ücrette olsa çalışırım altıda olur yeter ki işim olsun tek derdi iş bulmaktı ben her zaman yeni mezunlara bir şans veririm bu arkadaşa benimle çalışmanın zor olduğunu aldığım kararları sorgulamaması gerektiğini anlattım kabul etti ve çok zorlu bir yıl çalıştık kendisi ile şuan çalıştığım firmadan kat ve kat daha büyük bir firmada yönetici pozisyonunda ve herkes onun alacağı kararlara göre iş yapıyor bu arkadaş yanlış yönlendirilmeyle bu mesleği seçti ama doğru insanla meslek sahibi oldu.

Kader ona da bana da adil davrandı ben aradıklarımın peşinden gittim ve biraz zorda olsa başardım oda aradıklarının peşinden gitti zorda olsa başardı Mardin'in Şırnağın köylerinden gelen o kadar çalışkan ve öğrenciler var ki anlatamam içinde bulunduğunuz durum kaderinizdir kaderinizi değiştirmemek sizin suçunuzdur kader suçsuzdur.