ölüm ve ötesi..

Kardeşim sana tek bir şey söyleyebilirim o da şu Büyüyorsun! malesef hayat bu şekilde ilerliyor herkes bir gün o saçının teline kıyamadığı insanları kaybediyor ne yazık ki Senin adına üzüldüm çünkü ilkler ağır olur biraz... Allah kalanlara uzun ömür versin ne diyelim...

Allah rahmet eylesin yakınlarınıza. Dünya hayatının geçici olduğu, gerçek hayatın ahiret olduğu bizlere hatırlatılıyor.

Ben dedemi kaybettiğimde çok üzülmüştüm 2012 de. Sonrasına sırayla 2 amcamı kaybettim. Sonra babamı sonra da babam kadar sevdiğim diğer dedemi. Babamı kaybettiğimde hayatımda hiç yaşamadığım acılar tramvalar yaşadım inanır mısınız bilmiyorum. Allah kimsenin başına anne baba acısı vermesin inşallah. Sizin dedeniz için de Allah rahmet eylesin inşallah mekanı cennet olur hayırlı geceler

Ölüm olmasaydı nasıl olurdu? O senaryoyu da düşününce aslında ölümün elzem bir şey olduğunu anlarsınız. Şu anda duygusal olarak yoğun olduğunuz için bu işe mantık çerçevesinde bakmanız zor olabilir, fakat daha müsait ve dingin bir zamanda bu konu hakkında derince düşünüp bir fikir telakki eder ve kafanızda oturtup sabitlerseniz ileride yaşayacağınız bu gibi durumlarda daha az sarsılırsınız. Başınız sağ olsun.

Annemi yaklaşık 10 yıl önce kaybettim. Doktor "60 gün ömrü kalmış annenin" dediğinde böyle sa.lak gibi oldu, çıktım dışarı böyle boş boş etrafa bakıyorum, kimseyi duymuyorum görmüyorum.

Sonra tüm tahlilleri tüm ilaçları tüm herşeyi denedik, sonra anladım ki işte "O AN" gelince elinden hiçbirşey gelmiyormuş. Annem gözümün önünde son nefesini verdi.

Ölüm ölülere değil, dirilere olduğunu da işte o zaman anladım. Annem ameliyle, güzel kalbiyle, okuduğu kuranla, kıldığı namazlarla bana el sallaya sallaya gitti. Ben kendi derdime düşeyim. Ölenlere kurtuluş, kalanlara çile var.

Hayat tüm inatçılığıyla, tüm ihtişamıyla ve tüm hayaliyle devam ediyor...

Allah tüm vefat edenlerinimize rahmet eylesin insAllah mekânları cennet olur insAllah..

Ölümü anlamak, hissetmek gerçekten çok garip. Yakın zamanda ailemden birini kaybettim, şimdi düşünüyorum eğer sıralı ölüm olursa dedelerimizi - ninelerimizi annemizin babamızın tek tek ölümüne şahit olacağız. Benim dedem vefat etti, resmen kendimin eksik kaldığını hissediyorum. Tam değilim içimde kocaman bir boşluk var. Kendi ellerimle toprağa koydum. Çok sıkıntı yaşadım, kendimi çok kötü hissettim. Dedemin tüm son zamanlarında onunla birlikteydim. Şimdi aynısını yaşayacağım ve derinden etkileneceğim birçok insan var. Tabi ölenle ölünmez hayat devam ediyor ama hiçbir şeyde eskisi gibi olmuyor. Bu sevdiğimiz insanlar bizimle birlikteyken ayırabildiğimiz kadar vakit ayırıp, tatlı tatlı yaşamak lazım. Kimsenin gönlünü kırmadan, kimseye kötü bir şey demeden sakin sakin yaşamak. Dünya'da bölüşülmeyecek, paylaşılmayacak ne var? Varsa sizi üzen birileri çok çok büyük bir ayıbı dahi olsa iki günlük dünya zaten, gidin konuşun barışın. Çok saçma sapan şeyler için kendinizi sevdiklerinizden uzak tutmayın. Ha bi de mutlaka annenize, babanıza, atalarınıza ve eşinize mutlaka her gün kocamaaan sarılın ve onları sevdiğinizi söyleyin.