Psikolojik olarak çok kötüyüm. Yardıma ihtiyacım var.

@ysozmen; Ordu'da mıydın kankam

Hocam tamamen kendini olumsuzluklara adapte etmiş durumdasın..

Herkes kendi cikarina(hayatın her alanında aşk iş para) algısı doğru olabilir ama bir okadar da yanlış senin bulundugun durum hayata tek pencereden bakmak oluyor. Bazen pencereni değiştirmeyi bilmelisin. Evet pencere değiştirmek ile herşey çözülmüyor. Asıl mesele bazı şeyleri olduğu gibi kabullenmek ve mevcut koşulları daha iyi hale getirmekle alakalı verdiğin mücadeledir. Ayrıca yaşam süresince insanoğlu her duruma düşebilir. Düşmez kalkmaz bir ALLAH bizler aciz bir kuluz bunun bilincinde yaşamaya adapte olmak fayda sağlayacaktır. Bulunduğun durum içerisinde olan tek sen değilsin bunuda bil sadece şuan ki sorunun bu olaylar ile baş edemedigini yada pes edecegini düşünmen ile alakalı... Aksini düşünmemek icin sana engel yok..

Üzülme!
İnsanlar senin kalbini kırmışsa üzülme!
Rahman, “Ben kırık kalplerdeyim” buyurmadı mı?
O halde ne diye üzülürsün ey can?
Gündüz gibi ışıyıp durmak istiyorsan;
Gece gibi kapkaranlık nefsini yak!
“Derdim var” diyorsun;
Dert insanı Hak’ka götüren Burak’tır; sen bunu bilmiyorsun.
Sanma ki dert sadece sende var.
Şunu bil ki; sendeki derdi nimet sayanlar da var.
Umudunu yıkma; Yusuf’u hatırla.
Dert nerede ise deva oraya gider.
Yoksulluk nerede ise nimet oraya gider.
Soru nerede ise cevap oraya verilir.
Gemi nerede ise su oradadır.
Suyu ara, susuzluğu elde et de sular alttan da yerden de fışkırmaya başlasın.
Dünya malı Allah’ın tebessümüdür:
Ona bak ama sarhoş olma.
Lâ tahzen! (Üzülme!)

Farkındalık güzel. Burada bizimle paylaştığın için teşekkürler. Numaranı yolla gardaşım. Bunlar geçici. Elimden gelen desteği veririm.
Tabi bir uzmana mutlaka gidip bunları anlatman gerekiyor.

merhaba hocam arkadaşımın etiketlemesiyle konuya geldim. ordudaysan gel tanışalım. aynı süreçleri ben de yaşadım fikirleşiriz profilimdeki whatsappdan ulaş bana

evet kanka

Yalnızlık sana yaramıyor, ben yalnız olmayı tercih ettiğim için etrafımda kimse yok. Batı ülkelerinde olsaydım bu halimle yalnız kalmak istemezdim muhtemelen. Burada toplumu kendimden uzaklaştırıyorum. Kafam rahat, böylesi on numara.

Hayatında mükemmiliyetçilik var mı? yada bir şeylerden çabuk sıkılma, fikir değiştirme, sürekli hayal kurma gibi.

Bu yaşadıkların değersiz olduğun için değil insanların yaşadığı sorun ve sıkıntılardan dolayı kafasını kaldırıp dünyada ne oluyor ne bitiyor, başkaları ne yaşıyor göremediğinden, anlayamadığından, en büyük derdin kendinde olduğunu zannettiğinden kaynaklanıyor.

Ayrıca sokakta, parkta, toplu taşıma araçlarında, kafelerde sohbet edeceğin, dertleşeceğin, arkadaş olabileceğin binlerce, milyonlarca insan var. Biri iyi değil, ikisi iyi değil diye hepsini, herkesi aynı görüp aynı değeri biçmek yanlış olur.

İnsan hayatı sezonluk diziler gibidir.
Bir dert biter, ötekisi başlar sonra biter.
Böylece devam eder.

Bu nedenle, hayatı her yönüyle kabullenmeliyiz. Şimdi kötü diye hep kötü olmaz. İyi diye hep iyi kalmaz. Bazen kötü olur bazen iyi. İki türlüsüne de şükür ve sabır göstermeliyiz.

Hala Gökyüzüne erişim sağlayabiliyoruz.
Ormanlar kamp çadırlarını bekliyor.
Denizlerimiz, kumlarımız, güneşimiz..
Doğa ve Yaşam, umutlarla, yeniliklerke, güzelliklerle doludur.

Dertler gelir, geçer.
Dünya keşfedilmeye ve yaşamaya değer.