Yaşadığım hayattan hiç memnun değilim. Stres sıkıntı bunalım beni hiç bırakmıyor. Çevremde kimse nerdeyse yok gibi diyebilirim. Ailem kuzenim kimseyle aram yok. Arkadaş çevremde de nerdeyse kimse yok. İnsanlarla samimi olmaya çalışırken herkes kendi çıkarını düşünüyor sonra kimse umursamıyor.
Maddi olarak sıkıntım yok. Tek geziyorum tek kafeye gidiyorum tek spor yapıyorum nerdeyse tek yapmadığım hiçbişey yok. İnsanları mutlu etmeyi severim. Yardımlaşmayı felan severim fakat Yakın gibi gözükürler ama hiç ne ararlar ne sorarlar sanki dünyada yokmuşum gibi. Varlığım kimsenin umrunda değil kimse beni takmıyor düşüncesindeyim. Bu hayattan hiç keyif ve zevk alamıyorum. Yanlızlık iyidir demeyin beni felaket bunalıma sokuyor. Yaşadığım şehirden taşınsam tek yaşasam bir gün kendime zarar veririm diye korkuyorum. Ne yapacağım bilmiyorum. Psikolojik olarak çökmüş durumdayım. Sanki bu dünyada yokum.
merhaba hocam arkadaşımın etiketlemesiyle konuya geldim. ordudaysan gel tanışalım. aynı süreçleri ben de yaşadım fikirleşiriz profilimdeki whatsappdan ulaş bana
evet kanka
