9 yıl geçti hep yalnız yaşadım. Şu bayram tatillerinde bile hiçbir şey yapmadan evde oturuyorum öylece. Normal arada bir spor vesaire ama konuştuğum kimse yok. Ne olacak böyle bilmiyorum. Var mı benim gibi bu halde olan?
Her şey o kadar boş ve anlamsız geliyor ki; hiçbir şey yapasım, hiçbir yere gidesim gelmiyor. Gitsem dahi hiçbir şeyin tadı tuzu olmuyor. Ailem başka şehirlerde. Biraderimle aynı şehirdeyiz ama onun ailesi var, sürekli de onun yanına gidemem.
Kısaca aşk yok arkadaş. Sevgi yok, sevmek isteyen yok. Tanışmak isteyen yok, tanımak isteyen yok. Konuşmak isteyen yok. Bu nedenle de yalnızlığa mahkum edilmiş gibi bir hayattayım.
Tek başıma tatil yapasım bile gelmiyor. Bundan dolayı hiçbir yere bakmadım, araştırmadım tatil için.
Bakalım annem yanıma gelecek de kardeşim şehir dışına atandığı için şu an onun yanında.
Bu yalnızlık hali nasıl yıkılabilir bilmiyorum artık.
İnsanlara iyilik yapın biraz.
Şahsen böyle gelen dostluklar ve arkadaşlıklar abi kardeşlikler çok oldu benim için.
Hayatımdan ufak bir kaç sahne söyliyeyim sizlere.
Eng kursuna giderdim bi ara 1, 2 haftalık. Orada bir araç servis sahibi samimiyetiyle konuşur ederdik kursta. bir de moda fotoğrafçısı vardı. Birlikte samimi bir şekilde onlardaki ünvan yokmuşçasına sohbet ederdik.
Ben 17 yaşındaydım onlar 29 - 37 yaşındalar idi. Hani derler ya büyümüşte küçülmüşlerdendim biraz...
Araç sahibi dedi sen yazılımcısın. Benim bi siteye ihtiyacım var birilerine yaptırayım dedi 10 12K istiyor dedi. Ya abe sen dert etme yaparız dedim. adama yaptım hazırladım. Herşeyini çok güzel bir şekilde yayına aldım. Sonra bak senin siten bu dedim.
O gün bu gündür 40 - 42 yaşında bir abim, bir dostum bir arkadaşım var. Ben 21 yaşındayım. Dün yat kiraladı. Kendi çevresindeki arkadaşları (Hepsi işletme iş sahibleri) Beni aradı yarın bizdesin böyle bir etkinliğimiz var gelir misin dedi. Tabi siteyi yaptıktan sonrada sürekli iletişimdeydik. Onun her ihtiyacında yanındaydım vs vs. o da benim...
Moda fotoğrafçı arkadaş ise anlamadım ama benim ağır hareketlerimi veya büyümüşte küçülmüş halimden midir ama çok sevdi. Kendi dostu olarak arkadaşı olarak bildi. Hiç ummadağım ünlüler, zengin adamlar (Holding sahipleri felan) Bunlarla beni aynı masaya oturttu. Sırf hedeflerimdeki veya düşüncelerimdeki hırsı ve büyümüşte küçülmüş konuşmaları vb hareketlerimi karakterimi beğendiğinden olması gerekir.
Şuan da 3, 4 aydır ufak bir adımla çok güzel 2 dost edindim. Olaylar da şöyle

Ben biraz zor durumdaydım 4, 5 ay öncesine kadar. Bir arkadaş ile tanıştık yol gösterdi hamd olsun şuan iyiyim. Arkadaş benimle aynı yaşıt fakat tanıştık el uzattı vs.
Arkadaşın bana yaptığı aynı hareketleri ben de benden 2, 3 yaş küçük olan bir başka kardeşime yaptım. Bu forumdan kendisi. Şuan kendisi çok sever ben de bil mukabele. Şuan güzel bi dostluğumuz var.