Yanlız yaşamanın avantajları 😎

Aslında "insan sosyal bir hayvandır" sözü burada devreye giriyor, olması gerekenin dışına çıkması, insanın kabuğunu kırması çok zor

Türkiyede insan çevreleri birçok olumsuz özellik içeriyor. Bu yüzdenne kadar sosyal o kadar pis. O kadar gürültü. O kadar stres.

İnsanlar artık yurtdışına çıkınca türk görmek istemiyor. Çünkü vahşi ilkel barbar birer canlıya dönüştük.

Farklı ülkelerde-toplumlarda saygının merhametin olduğu, kibir açgözlülük ve egonun olmadığı hayatlarda yaşamak bence çok daha cazip.
Dil bilmediğim yol iz bilmediğim Gürcistanda bu yüzden kendimi daha huzurlu hissettim. Ülkeyi ve toplumu tanıdıkça daha ço kbenimsedim.
Ama maalesf sadece iki kez kısa süreliğine gezmeye gidebildim.
İmkanın olsa komple taşınırım.
Türkiye ise insanı kanser eder. Veya zombi...

hahaha sen öyle san hocam evlenince keşke bir 10 yıl daha bekar yaşasaydım dersin Evlendikten sonra bir konu açarsın hocam

evleneceğim insan benimle aynı sektörde ve 5 yıldır tanıyorum, evlenince açar konu etiketlerim sizi

Allah mutlu mesut etsin hocam ama şunu ben anladım evlenmeden önce evlenen arkadaşlar veya evlenen çevremde ki tanıdık tanımadık kim var ise evlenme diyordu evlendikten sonra bende evlenme diyorum artık

sizi tenzih ederek söylüyorum, o çevrenizdeki arkadaşlarınız mutlu olabileceği birini bulamamış, kendileri veya eşleri ya da ortak hayat yaşama konusunda çok bencil davranmış veya ortak hayat yaşamayı öğrenememiş demek ki

Bir süre sonra bağımlılık yapıyor yanlız yaşamak.. + yanlarıda var - yanlarıda var..

aslında yalnız olmayı hiç sevmem ama malasef genelde yalnız olmak zorunda kaldım.ailemle bi aradaykende bana karışan görüşen olmaz,tek yaşadıgımdada aynıyım yani aile evini tercih ederim genelde.insanın canı sıkılıyor evde bi başına olunca.evlenmeyi çok istedim,denedim ama o da bi türlü kısmet olmadı.sırf yalnız kalmamak için gidipte rastgele,aslında sevmedigim/istemedigim birisi ile evlenmekte bana uymuyor.hem kendi hayatımı hem evlenecegim kişinin hayatını mahvetmekten çekiniyorum o şekilde.derken 37 yaşındayım,hala bekarım...memleketde yalnız yaşıyorum bu aralar ama kısa bi süre sonra mersine,ailemin yanına gitmeyi düşünüyorum hatda.

bu arada yemek işinde bende varım orta okulda mecburi olarak başladım kendi yemegimi yapmaya.ilk okul 5e gidiyordum o zaman,kardeşlerim küçüktü ve aralarında 1 yaş var.annem hem onlara hem ev işlerine filan yetişemedigi için kendi yemegimi kendim almaya başladım.sonra pişirmeye başladım 1 yıl sonra,ondan sonrada annemden yemek istemez oldum.lisede sürekli eve geç saatde gelirdim,gece 3te gelipte bana yemek ver diye uyandırmaya kıyamazdım,kendim pişirirdim ne istersem.derken sonuç olarak yapamadıgım bişey kalmadı çok şükür,canım çekerse yapıp yiyorum kimseye muhtaç olmadan ki bu çok güzel bişey aslında.

bu aralar canım pogaça istiyordu sürekli ama şöyle bi sorun var ; midemde ekşime yapıyor biçok pastahane pogaçası.farkettim ki bagzı yerlerin pogacası yapmıyor.demekki arada bi fark var,bana sorun çıkarmayacak olanı bulmam gerek dedim.buldugum bikaç tane farklı tarifi denedim ama istedigim gibi olmadılar derken sonunda buldum.



akşam akşam resim çokta düzgün çıkmamış ama yumuşacık,mis gibi oldu valla.biçok pastahanedekinden güzel oldu lokanta usulü sarı mercimek çorbası yaptım üstünede onu içicem mis gibi...

evde hanım olsa,annem olsa,kız kardeşimden istesem filan onlara boşa ugraş + tam istedigim gibi yapacaklar mı farklı mı olucak düşüncelerim olurdu.ama nasıl istiyorsam öyle yapıp yiyorum her şeyi çok şükür...

Bu yemek muhabbetleri bahane gibi geldi bana aile evinde de olsaniz gidip istediginiz yemegi yapabilirsiniz karisan da olmaz aksine tesekkur ederler diye dusunuyorum😅 yalnızlık çeken arkadaşlara bir evcil hayvan sahiplenmesini tavsiye ederim lakin benim tüm günüm kızımı düşünmekle geçiyor😊 Avantajı bir tek kafa dinlemek gibime geliyor çünkü yemek temizlik faturalar vs derken hem zaman hem para kaybı çok yoruyor insanı tabi kendim için konuşuyorum