aslında yalnız olmayı hiç sevmem ama malasef genelde yalnız olmak zorunda kaldım.ailemle bi aradaykende bana karışan görüşen olmaz,tek yaşadıgımdada aynıyım yani aile evini tercih ederim genelde.insanın canı sıkılıyor evde bi başına olunca.evlenmeyi çok istedim,denedim ama o da bi türlü kısmet olmadı.sırf yalnız kalmamak için gidipte rastgele,aslında sevmedigim/istemedigim birisi ile evlenmekte bana uymuyor.hem kendi hayatımı hem evlenecegim kişinin hayatını mahvetmekten çekiniyorum o şekilde.derken 37 yaşındayım,hala bekarım...memleketde yalnız yaşıyorum bu aralar ama kısa bi süre sonra mersine,ailemin yanına gitmeyi düşünüyorum hatda.

bu arada yemek işinde bende varım orta okulda mecburi olarak başladım kendi yemegimi yapmaya.ilk okul 5e gidiyordum o zaman,kardeşlerim küçüktü ve aralarında 1 yaş var.annem hem onlara hem ev işlerine filan yetişemedigi için kendi yemegimi kendim almaya başladım.sonra pişirmeye başladım 1 yıl sonra,ondan sonrada annemden yemek istemez oldum.lisede sürekli eve geç saatde gelirdim,gece 3te gelipte bana yemek ver diye uyandırmaya kıyamazdım,kendim pişirirdim ne istersem.derken sonuç olarak yapamadıgım bişey kalmadı çok şükür,canım çekerse yapıp yiyorum kimseye muhtaç olmadan ki bu çok güzel bişey aslında.

bu aralar canım pogaça istiyordu sürekli ama şöyle bi sorun var ; midemde ekşime yapıyor biçok pastahane pogaçası.farkettim ki bagzı yerlerin pogacası yapmıyor.demekki arada bi fark var,bana sorun çıkarmayacak olanı bulmam gerek dedim.buldugum bikaç tane farklı tarifi denedim ama istedigim gibi olmadılar derken sonunda buldum.



akşam akşam resim çokta düzgün çıkmamış ama yumuşacık,mis gibi oldu valla.biçok pastahanedekinden güzel oldu lokanta usulü sarı mercimek çorbası yaptım üstünede onu içicem mis gibi...

evde hanım olsa,annem olsa,kız kardeşimden istesem filan onlara boşa ugraş + tam istedigim gibi yapacaklar mı farklı mı olucak düşüncelerim olurdu.ama nasıl istiyorsam öyle yapıp yiyorum her şeyi çok şükür...