Her şey anlamsızlaştı

Çalıştığım şirkette bize bir eğitim verilmişti, eğitim dediğimiz zaman iş ile alakalı bir eğitimdir diye düşünmüştüm bende bu yazdığımı okuyan kişiler gibi. Fakat böyle olmadı. Öyle güzel bir sohbet ortamı yaratılmıştı ki anlatamam. O eğitim bana hayatımda 2 farklı noktada kendime sormam gereken soruyu hatırlattı. Bugün buradan ne ile ayrılıyorum ? Bugün bu eğitimden hayatına katacağın hangi şeyleri öğrendin ? Velhasıl olaya gelmek isterim. Kendimiz ile barışık bir insan olmalıyız, değerler bizi biz yapan şeylerdir kendi değerimizin farkına varmalıyız. Aşkmış sevgiymiş işmiş güçmüş tabi ki bunlar hayatımın bir noktasında bizim için çok güzel şeyler çıkartıyor karşımıza fakat bunların dışında kendi değerimizin farkına varmalıyız. Yaşadığımız en kötü olayda bile olumsuzluğa düşmemeliyiz. Örnek veriyorum; bir toplantıya katıldık ve toplantıdan hiç verim alamadık burada eğer eski kafa yapımla bir sonuç çıkartacak olsaydım eğer "boşa vaktim gitti" diyerek kendi içimde olumsuz bir durum yaratmış olurdum. Ama kendi değerimin farkında vardığım için artık şunu söyleyebiliyorum "bu toplantıda anlatılan şeylere zaten sahibim, ben bunları zaten biliyorum bu durumda daha da fazlası için kendime bir şeyler katmalıyım" diyerek oradan ayrılıyorum. Olumlu düşünmek hayatımızın her anlamında bizim için en iyi şeydir. Unutmayın para pul mal mülk hiç bir şey önemli değil. Önemli olan kendimize yaptığımız yatırımdır. Önemli olan kendi değerimizi kendimizin anlamış olmasıdır. Umarım moralinizi, halinizi bir nebzede olsa yükseltmişimdir. Hiç bir şey sizden önemli değildir. Sağlıcakla kalın.

Meselenin para olduğunu düşünmüyorum açıkçası ki arkadaş da bunu belirtmiş.

Bir ülke düşünün kimse birbirine çıkar ilişkisi olmadan yaklaşmıyor. Genç kesim kolay yoldan para kazanmak için her şeyi yapıyor. İkiyüzlülük had safhada olmuş. Eskiden insanlar birbirine güzellik derecesiyle yaklaşırken, ki bu da yanlıştı ama şimdi statüye ve paraya göre yaklaşıyor. Çıkar ilişkisi olmadan oturup muhabbet bile etmiyor insanlar etse de her türlü muhabbette boş sıkıcılık var.

Kimsenin kimseye tahammülü kalmamış. Arkadaşı çok iyi anlıyorum.

Dışarı çık hocam hayatı yaşa biraz. Tatile git, eğlence mekanına git, arkadaşlarınla buluş ortama gir. Yalnızlık insanı çökertir, kafayı yakarsın sonunda.

Otur verilen nimetler için bolca dua et.ibadet et biraz...sıfırdan ...çok paraya ulaştını sanan birçok insanda olur bu haller

Aç tinderi iki flörtleş bak bakalım o anlamsızlıktan esame kalıyor mu

Ekonomik şartlar yüzündendir hocam. Bende kazandığım paradan zevk almıyorum çünkü alım gücüm dibi gördü

Yalnız değilsin bu konuda hocam. Ben yalnız da değilim üstelik. Bir şey kazanasım gelmiyor açıkcası. Tat vermiyor.

Tükenmişlik sendromu deniyor sanırım bu yaşadıklarına, öyle diyorlar. Depresyonda da olabilirsin, yaşını bilmiyorum ama belli yaşlarda böyle dönemlerde oluyor hani. Eğer bu söylediğin durumun içinde 3-4 aydan fazladır bulunuyorsan sorun ciddi, 3-4 aylık süreçler ise her insanın hayatında olabilen normal durumlar olarak görülüyor. Bu yaşadıklarını senelerce çekip sonra intihar eden çok fazla insan var.

Çaresinide yazardım, hangimiz böyle dönemlerden geçmiyor ki, ama yazmayacağım. Allah sabır ve sıhhat versin...