Bir hayatınız var mı?

Hiç düşündünüz mü, hayatımı nasıl değiştirebilirim diye?
Sabah kalk çalış, çalış, çalış ve yorgunluktan zor dayan akşam eve gelince yemek ye ve uyu. Bu paradoks hep böyle devam ediyor.
En çokta x ücret hakediyorken x/2 ücret almak insanın çalışma hevesini kaçırıyor ve iş işkence gibi gelmeye başlıyor ama ayrılamıyorsun çünkü ailen ve kendin için birşeyler yapmak zorundasın.
Eminim bu konumda olan çok kişi var bir süre sonra robota dönüşüyor insan artık her an düşünmeye başladım ne yaparsam hayatımı değiştirebilirim, en basitinden en zoruna kadar birçok şey denedim başarısız olsamda denemeye devam ediyorum.
Sosyal hayat sıfır, tek olan şey iş(sabah 8 akşam 7.30), yemek, uyku yavaş yorulup kendim için birşeyler yapma isteğim kalmıyor.

Soruyorum dostlar sizin hayatınız nasıl?

Aynı. Hayata gelme amacımızdan uzak yaşadığımız için bu durumdayız. İstersen hakkettiğinin 4 katını al yine o sıkıntı geçmez.

Bunları aşırı fazla düşünmenin sonucu = Psikiyatri

Yaşandı, onaylandı.

Buna varoluşsal sancı diyoruz. Yaşamayan yoktur. Hayatın herhangi bir evresinde herkes yaşar.

Geçer hocam, düzgün bir iş ve düzgün bir hayat yaşadıgınızda herşey daha güzel oluyor. Mutlu bir aileniz ve sevdiginiz bir işiniz varsa çoğu sıkıntılar çözülür.
Yakındır hocam benimde çünkü 1 yıldır 7/24 düşünmeden duramıyorum.
Herkesin yaşadıgını düşünmüyorum güzel bir hayatı olan hiçbir sorumlulugu düşünmeyip hayatınının son anına kadar eğleniyor.

Çevrende kaç kişi mutlu bir aile tablosu çiziyor şu zamanda ?

Green card

Hocam sancı karın ağrısı falan değil resmen geçim derdi gelecek kaygısı ve özgür karar verememekle ilgili son 1 senedir özellikle tamamen kisitlandik. Sevdiği işi ve vakti olanlara bu hayat böyle gelmiyo eminim

herkes hayatını değiştiremez.evli olan eşini çocuğunu,annesini babasınımı bıraksın. o tarz maceralara atılanların çoğu tamamen özgür yada özgür bırakılmış bekar bireyler oluyor.