Bugün ki iş görüşmesinde yaşadıklarım....

Geçen sene yaşadığım bir iş görüşmesini anlatayım o zaman ihtiyacım vardı acil iş arıyordum, bir tane fabrikaya gittim başvurmaya taa Adana'dan kalk 35km organize sanayiye git, otobüs motobüs derken vardık. Neyse 20-30 kişi sırayla gittik kağıt doldurduk oradan çıktık bir tane kadının ofisinin önüne getirdiler orada bekliyoruz. Neyse ben bir girdim kadın dedi evli misin? Değilim, peki ya askerlik yaptın mı yok dedim. Dedi askerliğini yap ve sonra evlenip tekrar gel başvur dedi. Dedim sen şaka mısın? Oradan çıktım bir sinirle bir yere başvurmuştum telefonla yarın gel bir konuşak dediler gittim 3 gün sonra orada da işe başladık derken 3 ay sonrada ustayla kavga ettik ayrıldıydım. Neyse halimize şükür de ortam kötü, işveren taş kemiren insan arıyor sanırım.

Ülkemiz kendisini iş adamı zanneden patron sürüsüyle dolu. İşyeri açıp işçi arayan adam kendisini firavun karun zannetmeye başlıyor. nerdeyse tanrılığını ilan edecekler. 2001de ilk işime başladıktan sonra maalesef birçok işyeri ve patron tanımak zorunda kaldım.

Toplumda maalesef açgözlülük bencillik kibir had safhada. Bunun sonucu olarak en basit esnaf işletmesinden en büyük holdinglere kadar, patronların birçoğu dingil. İş ortamlarının çoğu dingonun ahırı gibi. Arsız ve yüzsüz olmayan işçi de bu işyerlerinde barınamıyor.

Gerçekten iyi insanlara denk gelmeniz çok zor.